Voilà, straks gaan we onze zak maken om morgen zeer vroeg in de Rickshaw te springen om op tijd aan het busstation te zijn!!! 
Waarom hebben we ervoor gekozen om in een Society te wonen en niet ergens anders? Wel, dat is namelijk voor het lawaai! Er is namelijk zoveel lawaai in het centrum, op straat (door de auto's die constant, maar dan ook constant, staan te toeteren), dat we graag thuis wilden komen in een oase van rust! 
In ieder geval werken ze hier graag op zondag! En liefst het 'lawaai-makende-werk' om 7u30! Ja, dat is dan ook het leukste hé, wordt iedereen lekker wakker! In de week daarentegen werken ze niet echt voort, en heb ik een foto van hen kunnen trekken in"volle actie"!
Laten we nu hopen dat het snel afgewerkt zal worden, want niet alleen het lawaai van het werk is irriterend, maar ook die arbeiders die constant staan te roggelen en te doen werkt op ons systeem (ik kan niet uitleggen wat ze precies doen, maar ... ieuw!!!)
Nu staat het vast, na anderhalve maand ben ik onherkenbaar geworden!! Woensdag had Nafisa me opgebeld om te vragen of ik geen zin had om sociaal werk te doen, met enkele vrouwen van de WIN! Ok, waarom niet?!
Om 15 uur is ze me komen oppikken en reden we naar het rusthuis, die hier blijkbaar achter de hoek is. Het doel? Een vrolijk kerstfeest gaan wensen aan de oudjes, door met een koortje kersliedjes te zingen.
Toen we daar aankwamen, zegt ze doodleuk dat ze nog andere oudjes gaat halen, die in een ander rusthuis zitten... Ok, daar stond ik dan, tussen allemaal onbekende mensen. Die mensen waren super blij me te zien, en ik ben dan ook gewoon meteen tussen hen gaan zitten. Heel fier hebben ze me hun kamers getoond (een kamer wordt hier per twee gedeeld, en daar heb je enkel twee bedden en in het midden een toilet, waarna je door de gang naar de volgende kamer gaat. Veel privacy hebben ze hier dus niet, maar ze zien er allemaal wel gelukkig uit!).
Deze morgen ben ik weer met Eric meegereden met de rickshaw om naar het busstation te gaan! Eric had me al uitgelegd dat er verschillende stations zijn, en natuurlijk had ik weer niet zo heel goed geluisterd en ben ik bij het verkeerde terechtgekomen (het station waar de bussen naar Mumbai gaan). Het was daar verschrikkelijk! Niemand die je deftig kan helpen, iedereen die je vastklampt om te vragen of je naar Mumbai gaat (NOOOO) ...
Ik ben dan snel een rickshaw ingesprongen om naar Shivajinager station te gaan (had toch uit alle drukte kunnen opmaken dat ik daar moest zijn voor bussen naar Aurangabad).
Daar heb ik tenminste een super vriendelijke meneer gevonden die me wist te vertellen dat er elk uur, vanaf 5 uur 's morgens, een bus vertrekt naar Aurangabad, en dat de rit vijf uur duurt! Voilà, ik heb 2 ticketjes gekocht om zaterdag om 8 uur te vertrekken! Zo spaart Eric een halve dag verlof uit en zijn we toch drie daagjes ter plekke!!!
Nu had ik misschien, voor de goede slaap van men ouders, de foto's van de bussen beter na onze trip op de site gezet ;-)) Want, jawel, met zulk een bus vertrekken we dus zaterdag ochtend :-) En waarschijnlijk zullen we de énige blanken in de bus zijn! (mm, 't gaat daar lekker rieken)... Maar, als je in India zit, moet je dan niet alles uitgeprobeerd hebben?? En langs de andere kant, die mensen rijden hier al eeuwen rond met zo'n bussen, dus... :-)
Deze morgen heb ik iets leuks gekocht!! Althans, iets leuks voor mij... niet echt voor de rickshaw drivers :-)
Vandaag ben ik op zoek gegaan naar hotels in Mahabaleshwar voor ons weekendje weg! Ik denk dat de meeste mensen, toen ze me aan de lijn kregen, nogal stonden te lachen met men vraag of ze nog kamers hadden voor NU vrijdag! héhé, ja, inderdaad, het is hier natuurlijk ook de oudejaarsfeesten en blijkbaar blijven de Indiërs dan niet echt thuis!
Daarnet stuurde ik een mail naar Eric om te melden dat ik een beetje een snotvalling heb. Ik vind zijn antwoord zo geslaagd dat ik het graag aan iedereen meedeel:-)
Vandaag heb ik weer iets typisch à la Indisch meegemaakt!! Ik zit er nog altijd om te lachen, maar eigenlijk is het niet grappig, haha!
Een héél ander verhaal! Ik heb nog eens gekuist!! En deze keer, zou ik ook beginnen dansen zo leuk was het (ok, dit is echt overdreven maar kom). Ik heb namelijk van Mieke haar stofzuiger mogen lenen :-) :-)! en daar ben ik dus vandaag het ganse appartement mee rondgewandeld!! (Ok, het heeft nog twee uur geduurd eer het proper was, en daarna moest ik terug op handen en voeten dweilen, maar toch hé!!).
Deze morgen ben ik samen met Eric naar zijn werk gereden, en daarna heeft de tuk-tuk me afgezet aan het station! We willen namelijk oud en nieuw elders dan Pune vieren aangezien Eric dan een lang weekend heeft!
Jawadde, dat is al een ervaring op zich dat treinstation!! Eerst en vooral is het al een heel gedoe om een 'timetable' vast te krijgen. Als je die dan eindelijk gevonden hebt (en betaald... ik was al weggelopen zonder te betalen) kan je in een doolhof van papieren beginnen zoeken waar je naartoe moet, en met welke trein. Ok, tot daar had ik het gemakkelijk gevonden, nu zoeken waar ik meer info vind over de prijzen en availability! 
Als ik aankom voor info over de bussen, is dit the place to be voor westerlingen! Of ze me in 't zak gaan steken weet ik niet goed... We hebben in ieder geval gekozen om naar Mahabaleshwar te gaan, en zullen om 9h30 zaterdag de bus nemen (een vier uur durende trip). De tickets kan ik pas donderdag bestellen (het is hier blijkbaar het spelletje 'om ter eerst'). Dus hopen maar dat we een ticket in handen krijgen! En hopen ook dat het geen bus is zoals op de foto! Dan stap ik garanti niet op en feest ik wel thuis :)
Om 18h00 begon het kerstfeest in onze society! Elk jaar organiseren ze een kerstfeest voor de kinderen en brengt de kerstman cadeautjes voor hen mee! In ieder geval, wie in deze kerstman gelooft moet toch wel goed zot zijn! (cfr foto).
Er was hier vanalles te doen, kraampjes om te eten, spelletjes voor groot en klein (ik zal er maar 'groot' ook bij zetten, want Eric heeft ook drie spelletjes gespeeld), ijscream, mickey mouse,... Is wel leuk dat ze dat hier organiseren!
Daar hebben we kennisgemaakt met Linda & Janak (hij is een Indiër en zij een Amerikaanse). Ze herkenden me blijkbaar vanop mijn terras en kwamen naar me toe 'Hi, you are the girl from S3-201' ok, dit is dus men naam hier! héhé! Ze hebben 35 jaar in Amerika gewoond en wonen sinds drie jaar terug in Pune... Nadat we samen iets gegeten hadden hebben ze ons meegenomen naar hun appartement... Amai, arm zullen ze niet zijn als je dit gezien hebt! Ze hebben héél hun appartement op maat laten maken!! En dan zeggen ze heel serieus : 'this is our vacation home' !Tja, ge moet het maar kunnen! héhé. Zij hebben daar ook een boy permanent inwonen (we waren thé aan het drinken en die boy doet heel serieus suiker in Janak zijn thé en roert dan vijf keer met het lepeltje, om daarna het lepeltje terug naar de keuken te brengen... LEEF ZO SEG!), en naast die boy (want ja, één is niet genoeg) hebben ze er nog een andere...
In ieder geval, ze gaat me meenemen naar 'International Women'... jaja, je leest het goed, niet alleen zal ik aangesloten zijn in één vrouwenclubke, nee,nee, nu mag ik ook naar een tweede! Donderdag zou ze me meenemen om te gaan winkelen en te gaan lunchen! Ze heeft ook aan haar boy gevraagd om een kuisvrouw voor ons te vinden en iemand om te koken :)
Na een goede nachtrust, waar eindelijk niet al te veel werkvolk ons heeft wakkergemaakt, zijn we op culturele uitstap gegaan! Kwestie van je eigen stad toch ook te leren kennen, zijn we met het museum van Ghandi begonnnen! 
This centre dedicated to Mahatma Gandhi has a gallery of rare photographs tracing the life of the Father of the Nation. Both Kasturba Ghandi, the Mahatma's wife and Mahadoebhai Desai, his secretary for 35 years, died while imprisoned here. Their ashes are kept in memorial Samadhis in the gardens.
Het museum op zich is wel interessant, maar jammer genoeg niet heel goed geconcerveerd, waardoor er soms stukken tekst in het engels missen. Het domein ligt wel in een aangename groene omgeving, waar je ook rustig kan gaan zitten met een picnic!
Na onze leuke dag aan het meer en ingesmeerd te zijn aangezien we allebei goed verbrand zijn, hebben we besloten om naar 'Flags' te gaan, een restaurant die in alle gidsen beschreven staat! Dit restaurant bevindt zich onder Ernst & Young en naast discotheek Nirvana. Om half acht hadden we gereserveerd en met de tuk-tuk komen we er aan!
Ze schotelen ons daar onmiddellijk een mocktail kaart voor onze neus en suggereren het kerstmenu, bestaande uit vijf gangen. Aangezien het toch een feestdag is, laten we ons gaan voor het kerstmenu... Achteraf gezien, bleken we de enigen, en hadden we beter de kaart genomen (sterk zijn ze niet echt in het onthouden, en bij elke gang kwam er wel iets verkeerd aan:))
Van daaruit zijn we naar het hotel gegaan om Simon een gelukkig kerstfeerst te wensen. Hij wist ons te vertellen dat er een mis was om 22u30 aan St. Patrick's Cathedral! Als we ons haasten komen we ni te laat! 
Vandaag hebben we onze allereerste uitstap gedaan!! We hebben hier een boekje gekocht '52 weekendbreaks near Mumbai' en daarin hebben we het plekje Panshet ontdekt. 'Panshet is the perfect getaway if you believe that less is more!'.
Vooraleer we daar aankwamen, hebben we anderhalf uur prachtige natuur gezien! Hier rondrijden is al een uitstap op zich!! Je komt dan mooie meren tegen, echte typische dorpjes,... Onze chauffeur liet ons dan ook telkens uitstappen als er iets moois te zien was! Leuke trip in alle geval (in het heengaan).
Toen we aankwamen in Panshet, kwamen we aan aan een meer met rotsen, waar je een prachtig uitzicht voorgeschoteld kreeg!! Toen we daar lagen op de rotsen, zonken mijn gedachten weg, starend naar de horizon met de lichtstralen die op het meer glinsterden en bedacht ik 'dit is echt vakantie, zalig genieten'!! Al snel vond ik deze gedachte een beetje bizar, aangezien ik hier al vijf weken op vakantie ben, maar toch is er een verschil tussen het dagelijkse leven in Pune en zulke mooie plekken!!
We zaten daar ook tenmidden alle locals die ook een dagje kwamen genieten! Het is niet echt een 'blanke' toeristische plek, maar wel toeristisch voor de locals aangezien je hier ook naar hartenlust met de motorboat, de speedboat,... kan varen!
Na drie uur daar te genieten, komt de chauffeur ons halen 'we have to go'. We vonden het bizar, aangezien wij eigenlijk beslissen wanneer we doorgaan, maar kom, ... In de auto begint die te zuchten en te doen.. Eric begint te grappen dat die zich misschien niet goed voelt, dat die een zonneslag heeft... En effectief, na tien minuten zet die de auto aan de kant om uit te stappen en ziek te wezen... Gezellig!!! De terugrit was dus niets vergeleken met de heenrit!! De prachtige landschappen flitsten aan ons voorbij aangezien we zo snel aan het rijden waren! Die chauffeur wou maar één ding, en dat was zo snel mogelijk thuis zijn! Euh? Mogen we alsjeblief nog veilig thuiskomen??!! ZOT!
Toen we hem vroegen om te stoppen aan de 'snake caves' (want ja, uiteindelijk hebben we die chauffeur gehuurd voor minimum acht uur, en zijn we nog maar zes uur ver...), vertikt die het om te stoppen ! Maar toen we het geld moesten geven kon hij toch tijd vrij maken om met ons te discussieren dat we de volle pot moesten betalen! Na naar het taxibedrijf gebeld te hebben, hebben we het dan toch kunnen regelen om minder te betalen :) (ja seg, zij zetten ons hier constant in't zak, nu is het eens onze beurt hé:))
http://www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/mediatheek/foto-061213_kerstmis/index.shtml?play
Graag willen we jullie een zeer gelukkig kerstfeest wensen!!
