1000 0aks

Deze avond zijn we met een bende Belgen gaan eten in 1000 Oaks, een straat parallel aan MG Road ! Voor de eerste keer ook dat we weten dat een chauffeur op ons staat te wachten als we buiten komen héhé! :-)

Het was in alle geval een zéér geslaagde avond! Na drie weken, ook Janneke en Toon teruggezien, die terugwaren van een vakantie in het noorden met hun vrienden (die hun laatste avond vierden in Pune). En lekker!!! Eerst hebben we allerlei verschillende starters genomen, amai, 't één al even lekker als het andere, en het leuke is dat je zo allemaal verschillende dingen leert kennen!

Daarna zijn ze allemaal nog naar Soho gegaan, maar omdat wij nogal vroeg uit de veren moesten zondag, zijn wij braaf dodo gaan doen! Een restaurantje dat we moeten onthouden in alle geval!

Sightseeing in Pune

Deze morgen, nu konden we eindelijk eens uitslapen omdat de werkmannen geen lawaai meer maakten, neen, om acht uur was ik klaarwakker!
Om kwart voor negen stond onze fiere chauffeur voor de deur! Of we geen emmer hadden om de auto te kuisen :-) Sinds dat onze auto hier is wordt onze auto dagelijks gewassen door één van de Security Guards voor 5 euro per maand ! Maar we gaan die nobele taak nu aan onze chauffeur geven, dan heeft die ook iets leuks te doen in plaats van zoveel te wachten hé :-)

Allé, voordat we onze eerste uitstap gedaan hebben, zijn we met z'n tweeën nog eens gaan fitnessen! Dat is toch altijd wel lachen hoor, met Eric in een fitness zitten (hij HAAT fitnessclubs, maar er is hier ni echt een alternatief om in conditie te blijven, zodus...) Nu hadden ze hem een workout card gegeven om echt spieren te KWEKEN!! En hij maar zeggen dat hij ni daarvoor naar de fitness komt, dus ikke 'ja, stopt er dan toch mee en ga gewoon fietsen' hij 'nee,nee, nu wil ik da toch eens uitdoen, zaag zaag :-)). Na TWEE UUR waren we uitgefitnessed... héhé

Daarna zijn we aan sightseeing gaan doen! We willen weten wat Pune te bieden heeft en wat de moeite is als onze gasten langskomen. Eerst zijn we naar "Shaniwar Wada" gegaan. "The ruins of a fortresslike palace, which stand in the old part of the city".Het was wel leuk om gezien te hebben, het is omgeven door enorm veel gras, waar weereens veel verliefde koppels vertoeven.

Daarna zijn we naar "Pataleshvara Cave Temple" gegaan, "a small, unfinished 8th-Century Temple that is still active, with people coming here for worship or simply to relax in the gardens."Niet echt een wereldwonder wat we daar gezien hebben ;-)

Als laatste zijn we naar "Raja Dinkar Kelkar Museum" gegaan! Na een half uur gezocht te hebben, uiteindelijk toch gevonden! "This quirky museum is one of Pune's true delight! The exhibits are the personal collection of Sri Dinkar Gangadhar, who died in 1990. Among the 17 000 artworks and vurios he collected over 70 years, it is a surreal collection of Musical instruments, ornately carved doors and windows,..."Het was in ieder geval wel leuk om al zijn bezittingen te zien, er zaten mooie zaken tussen! Amai!

Daarna wilden we ook naar de kapper gaan :) Het haar van Eric is écht aan een knipbeurt toe, maar we weten nog niet goed de goede kappers hier (en diegene die hygienisch zijn), dus we vragen aan onze chauffeur om ons naar een goeie te brengen... En waar kwamen we terecht? Voor ons appartement... Ok, ZO goed is zijn Engels dus ook niet :-) De kapper zal dan maar voor een andere keer zijn!

Ps: ik had toch al verteld dat, als je hier iets gaat bezoeken je als Indiër 5 Roepees betaalt, en als foreigner 100 of meer hé... Wel heb nu eens getracht me te profileren als een Indische... Dus ikke overal: "two tickets please, we are indians :-) " Haha, de éne vond het al wat grappiger dan de andere... Maar nergens hebben we de Indische prijs mogen betalen, pffff!

Nu klaarmaken voor ons etentje vanavond en morgen Mumbai here we come :-)

Sollicitatie

Deze avond is de chauffeur, aanbevolen door het hoofd van de Security Guards, komen solliciteren! Onze sollicitatie bestond uit het 'meten hoe veel Engels hij verstaat', 'naar het werk van Eric rijden en terug' ... En we moesten het toegeven, hij reed heel aangenaam! Waarschijnlijk zijn uiterste best aan het doen om niets verkeerd te doen en zeker geen ongelukken te veroorzaken (zou nogal triestig zijn op je sollicitatie gesprek hé :-)). Zijn engels is niet me dat, maar hij verstaat toch grotendeels wat we zeggen, dus met de tijd zal het alleen maar beteren :-)In ieder geval, nadat we het loon besproken hebben, hebben we besloten hem te nemen! Amai, je had zijn gezicht moeten zien, zoooo blij dat die man was!!!! Zo gelukkig dat hij werk had !!! En zijn vrouw kuist in onze Society, en zij was ook overgelukkig!!! Was echt mooi om te zien!! En dan voel ik me ook wat minder schuldig als ik eens geen zin heb om buiten te komen, hij kan altijd naar zijn vrouw gaan hé :-))





Daarna moesten we naar het taxibedrijf bellen en onze eerste werknemer ontslaan nog voor hij hier eens geweest is ;-) Tja, die dagen verlof dat hij zichzelf veroorloofde... hij zal de volgende keer twee keer nadenken :-)) hihi!

In ieder geval, als hij goed is, ga ik eens vragen of zijn vrouw goed kan koken :-) Tja, we hebben onze kookvrouw nog altijd niet gevonden jammer genoeg ... Maar wie weet, ligt ze binnen handbereik!

Ah, en even nog dit, vrijgezelle vriendinnetjes... Altijd welkom om naar hier te komen hé, maar euh... als het is om een knappe 'James' te zien, zijn jullie er nu wel aan voor de moeite ;-))

Om dat te vieren en om onze eerste twee super leuke maanden een beetje te vieren, zijn we in de buurt gaan eten! Super gezellig en lekker! Daar zullen ze ons zeker terug zien :-))

Monthly Fellowship Meeting

Het was weer zover vandaag, men vrouwenclubke hield haar maandelijkse meeting, en als trouwe lid, ben ik er of course naartoe gegaan! Nafisa is me komen oppikken, want ja, zonder chauffeur geraak ik niet ver...

Heb me braaf ingeschreven voor alle activiteiten deze maand (een exhibition, een geschiedenis-dag en een group discussion over Euthanasie).

Het rare was, dat er drie nieuwe mensen ons clubke gejoined hebben, en plots kwam het in me op dat we hier toch al twee maanden zitten :-) en meer en meer beginnen te kennen, qua plekjes, mensen... leuk leuk allemaal :-)

Na de meeting, naar ons geliefde busstation gegaan, om een ticket te regelen voor zondag, dan gaan we naar Mumbai Manu bezoeken! Om 8u15 zullen we weer tussen de Indiërkes zitten! En daarna trouw naar de fitness :-) Daar beginnen ze me ook te leren kennen, wat aangenaam is (Indiërs zijn nogal achterdochtig vind ik in het begin).

By the way, heb een super vieze legging gekocht om te fitnessen!! Ik had enkel een short bij en dat was ook lelijk, maar die legging, haha, dat is er zo één die echt aan je benen plakt!! Nooit zal daar een foto van getrokken worden! Echt nooit! :-) Eric vond het zoooo lelijk, dat hij toch voorstelde om naar een echte winkel te gaan, genre Nike, en daar voor een broek te kijken :-)

Nog een anecdote over de fitness! Mijn trainer kan (net zoals héél India precies) mijn naam niet uitspreken.. Dus vroeg die de eerste dag of hij me niet anders mocht noemen. Zeg ik al lachend, "call me however you want", maar neen, dat vond hij er net over, dus zeg ik "call me Caro then"... Gedurende een VOL UUR heeft hij continu "Good Job CARLOS, you have to do it like that Carlos, next exercise CARLOS,..." Heb hem daarna toch vriendelijk gevraagd om het bij een vrouwennaam te houden :-). Daarna heeft hij mijn workout card aan al zijn collega's gegeven (mijn naam staat daar namelijk op) en één voor één hebben ze goed gelachen en mijn naam 'getracht' uit te spreken...

Vanaf nu, telkens ik hem zie is het van "Hi, CarOOOOOOOOO" jaja, hij heeft het door ;-))

En om Eric toch ook te bedanken voor de mooie tijd hier, gaan we straks gezellig uiteten :-)

Raar

Niet alleen de Indiërs zijn raar, nee nee, wij doen soms ook rare dingen...

Verduidelijking: toen we al een maand het appartement hadden, maar nog altijd geen sleutels, zijn we (de dag dat we de sleutels in handen kregen) nog rap rap via andere mensen naar een ander appartement gaan zien... ik moet je niet vertellen hoe hard ik hoopte dat het lelijk ging zijn, aangezien we 's morgens de eerste maand huur voor ONS appartement betaald hadden... Dus waarom we daar nog naar zijn gaan kijken, geen idee, en 't was super maar dan ook super lelijk! OEF!

Nu, de geschiedenis herhaalt zich, maar dan nu met onze chauffeur :-) We hebben dus een chauffeur, maar die heeft dus besloten om pas maandag te beginnen en met de minuut wordt elke beweging die we met, nota bene, onze eigen auto willen doen, duurder... dus, wat gaan wij vanavond doen?? Een ritje maken met een ANDERE chauffeur, die het hoofd van de Security Guards voor ons geregeld heeft :-)

Ben daarnet naar hem gegaan, is echt een super toffe! Zijn uitleg "you have to be safe, and I will take care of that!! If you take the driver, I will take two pictures and make a pass of him, and IF EVER SOMETHING HAPPENS I will personaly go and look for him!" Amai, als ge u daarna ni veilig voelt weet ik het toch niet hoor :-))

By the way, ik moest 'sweets' aan de guards geven... zogezegd zou het meer helpen om geen accidenten te hebben met onze auto ;-)) Allé, alles is goed om chocolade te krijgen zeker :-)

Suzuki WagonR Ocean Bleu

Jawel, jawel, wie er niet meer in geloofde... hier is ie dan!!! Onze 'Brand new mongolen autootje '
:-)) We hadden drie weken geleden dus een testrit gedaan met de twee auto's waar Eric toch in geraakte! Ok, ook al vond ik de Hyundai Santro leuker qua look, moet zelfs ik toegeven dat de look er eigenlijk niet toe doet, en dat het belangrijker is om goed te zitten, niet waar :-) Vandaar dat we dus voor de Suzuki WagonR zijn gegaan! Eerst vond ik het echt een mongolen autootje, maar ik moet zeggen, nu we hem in ons bezit hebben en ik er eens goed naar heb kunnen kijken, valt hij al bij al wel mee ;-) Als't maar rijdt en veilig is!
Vandaag zijn we om 13uur naar de showroom geweest, en of course moesten we wachten omdat de seatcovers die wij hadden gekozen er niet waren, dus allé, ja, dat was niet in orde. Als ik aan Anish (onze toffe verkoper) vraag of hij niet 'geheiligd' moet worden, verschoot hij toch dat ik dat vroeg haha! (We hadden dat eens gezien bij een andere dealer, en ik wil helemaal op z'n Indisch leven, dus mijn auto moet ook geheiligd worden :-)) Eric mocht alle 'rituelen' uitvoeren. Eerst wordt er een slinger gehangen onder de motorkap, dan moest hij een kokosnoot kapotsmijten en de auto besprenkelen met kokossap (en hij was net gewassen sèg ;-)) en dan moet er normaal nog iets gebeuren met kruiden, maar volgens mij had Anish het precies gehad, want dat hebben we niet gekregen! héhé

Intussen was Eric al teruggekeerd naar kantoor, en mocht ik daar gezellig alleen wachten! (Een mens zou al denken, dat ik na twee maanden wachten steeds een boek bij de hand heb... wel, neen, zo slim ben ik niet :-))

Twee uur later komt Anish me halen, HIJ IS KLAAR! Ok! Waarna ik een volledige 'autoles' krijg! Hij heeft me heel serieus staan uitleggen waar de achteruitkijkspiegel staat, de pedalen, de airco, de radio (ni dat hij heeft uitgelegd hoe die werkt, neen gewoon er naar wijzen 'this is the radio') haha, moest echt men lach inhouden!! Allé, en als ik dan vraag of het piep piep doet als ge de auto vergrendelt (automatisch, jaja, wat een luxe!) ... dan bleek er nog een probleempje te zijn, want de auto biepte niet... jawel, de technieker werd erbij gehaald, probleem bleek vanachter te zijn, de boor werd erbij gehaald ééééén booooooren maar! klein hartattakske maar geen nood ik ben er nog!

Allé, tegen vier uur kon een chauffeur van hen me eindelijk naar huis brengen... Rijdt goed moet ik zeggen, smooth... plots stopt hij... nee nee, hier woon ik niet... Ok, hij verstaat me niet, enige dat in hem opkomt is gewoon terugrijden naar Suzuki... pfff, aap! allé, half vijf, tweede poging, andere chauffeur, rijdt gelijk gek, maar kom, die kon me wel thuis afzetten :-)

En daar staat die nu hé, ons autootje, mooi geparkeerd onder kaartje S3-201! Hij zal pas zondag van stal gehaald worden, dan komt er een chauffeur om ons naar Mumbai te brengen! 'k Zal men CDtjes al maar klaarleggen :-))

Ps: Waarom hebben we voor deze kleur gekozen? wel, ik heb nogal een enorm probleem met de chauffeur terug te vinden als ik op stap ben... Menigmaal heb ik al wanhopig rondgewandeld, op zoek naar de auto... Vandaar dat ik alles, behalve wit wou, aangezien alle auto's hier wit zijn! En als je snel een auto wil, moet je nemen wat voorhanden ligt, niet waar :-))

Beurk

Vandaag heb ik een dag dat ik de Indiërs in elkaar zou kunnen slaan... Ja, ik ben moe en dan kan ik de Indiërs niet zo goed af!

Even chronologisch. Vandaag zouden we ein-de-lijk de auto mogen gaan halen! Jeuj! Sinds gisterenavond ben ik me er echt over aan het verheugen!! Wij gisteren dus foto's trekken van Eric die voor de laatste keer met de rickshaw van het werk terugkomt... Vergeet het dus!

Deze ochtend, en zoals Arne net in zijn mail zette "Moet wel cool zijn om elke dag met allerlei plannen en doelen op te staan, goed wetende dat het waarschijnlijk bij de eerste stap uit bed al allemaal in het honderd zal lopen"... Inderdaad, ik zou het dus niet beter kunnen verwoorden!!! Dus, die auto, die is klaar... die staat in de garage... maar onze chauffeur heeft besloten om nog een beetje vakantie te nemen EN PAS MAANDAG TE STARTEN!! (Ok, en zondag moeten we naar Mumbai!!!).
Dus, straks gaan we beiden naar de garage, en moeten we of course bijbetalen om die auto toch al naar hier te laten komen... pffff


Ten tweede, internet... Ik ga daar is persoonlijk naartoe gaan en mijn mening uiten over het woord service en hun invulling daarvan! De leuze van onze internet provider is "For those who hate to wait"... Dan vraag ik me af wat 'wachten' in hun ogen wil zeggen! Gisteren zijn we zonder krediet gevallen, namelijk wat teveel gedownload... Ik bel dus gisterenochtend naar Customer Care en krijg daar te horen dat het binnen de 24 uur in orde zal zijn. Ok, goed! 30 uur later... nog steeds geen internet! Ik vind dus op onze account dat we een persoonlijke service man hebben, en bel die dus op... die zegt me vriendelijk dat dit zijn privénummer is en hangt gewoon op!
Na 25 telefoons heb ik eindelijk iemand te pakken die engels verstaat, die onze account binnen het half uur gaat renewen.. anderhalf uur later bel ik terug om vriendelijk te vragen om het in orde te brengen... En jawel, eindelijk is internet er weer.


Ten derde, noodgenerator... Donderdag, powercutdag (hoewel het nu effe niet is) en wat bleek... het lichtje van de generator staat op, maar als je denkt dat er ERGENS een lichtje brand, vergeet het, niets werkt hier meer als er powercut is... Allé, weereens een probleem dat opgelost mag worden! Als ik Chavan bel en vraag onmiddellijk te komen, komt die natuurlijk twee uur later en is de powercut gedaan! 'You call me when powercut, and I will come" Yeah right, en als ik dan straks ga bellen zal die weer te laat aankomen, wedden we???

Ten vierde, chauffeur... We hebben net te horen gekregen dat, als we uit de stad gaan (voor één dag), we aan de chauffeur 400 Roepees extra moeten betalen... Waarom??? Uitleg van taxibedrijf: "he has to have his lunch"... ok, en wat eet die dan?? Een ZESTIEN GANGEN MENU??? Allé, weer gebel van jut na jaar en nu nog altijd aan het wachten op een antwoord, want ik heb geen zin om dat te betalen!

Jawel, en wie kan al het gezeur aanhoren... Die arme Eric toch...

Eerste etentje @ Ganga Satellite

Deze avond hebben we ons eerste etentje gehouden voor onze (nog steeds) vrijgezelle mannen! Om acht uur kwamen Wouter, Tomas en Bram eraan met (jaja, voor alles moet er echt een eerste keer zijn) prachtige bloemen! Bij deze... Eric, je hebt je kans gemist ;-)) hihi! Thx voor de bloemen en de fles wijn!!

't Was in ieder geval héél gezellig, eerst aperitieven in de living waarna we op het terras gegeten hebben!! Moeten we zeker en vast snel overdoen!
Met dank aan Wouter, onze fotoreporter van de avond... Vandaar dat er dus geen foto van hem is ;-) En van mij... tja, die foto was té lelijk :-) haha!!

Onze vlag

Het werd eens hoogtijd dat we ons appartementje ietsje meer van 'ons' maakten, met persoonlijke spulletjes als decoratie!

Eigenlijk hing onze vlag, die we op ons afscheidsfeestje gekregen hadden,al sinds het begin op de zetel, maar hadden we geen plakband om het op te hangen.. En 't is niet dat je daar elke dag aan denkt als je op kantoor bent, en elke avond denk je weer 'verdorie, weer vergeten' :-))

Na een maand is het besluit : er is geen plakband op kantoor ;-) Of toch onvindbaar! Ok, dan moeten we dat eens kopen... héhé, gisteren eindelijk eraan gedacht als ik in een winkel was voor een agenda (jaja, om al mijn mondaine afspraken in te zetten... één ding is zeker, ik had er beter tippex bij gekocht, want er zal véél geschrapt en verzet mogen worden dankzij die Indiërs!).

Allé, moraal van het verhaal, de vlag hangt er (valt af en toe terug op de grond, maar geen probleem, plakband zat nu :-)) en enkele foto's (Eric heeft jammer genoeg geen foto's bij, dus is het tot hiertoe een beetje mijn wall of fame ;-)) jaja, de familie zal content zijn :-)

Sleutels

Vandaag ben ik onze enige sleutel eens gaan bijmaken... Eigenlijk werd het dringend tijd dat we dat deden, want één sleutel hebben is nogal wat weinig, zeker als je hier met twee woont ;-))

Een collega van Eric had ons verteld waar je dat kon doen, dus ikke daar naartoe :-) Haha, ik kwam daar dus aan in een shopke langs de straat, met allemaal sleutels aan zijn portiek (zo wist ik dat ik toch juist was hé ;-). Ik geef onze enige echte sleutel en vraag om er twee bij te maken... De zweetdruppels begonnen van mijn gezicht te rollen!!! Hij nam dus onze sleutel en nam een nieuwe om ze samen vast te knijpen en met een slijpertje begon hij die nieuwe te slijpen... met de tweede net hetzelfde, en daarna nam hij een tang om te meten of de afstand van de tandjes dezelfde waren... Dat was dus niet het geval en begon hij wat verder te slijpen... Maar in plaats van gewoon die TWEE nieuwe sleutels te slijpen, néé néé, begint die onze sleutel ook een fixe beurt te geven... Op de duur begon ik echt te hopen dat er nog wel één sleutel zou passen en we niet voor een gesloten deur terecht zouden komen, want ja... een reservesleutel hebben we niet!

Gelukkig kon ik toch de eerste sleutel die ik vasthad gebruiken om de deur te openen, oef! de tweede deed het ook, maar of course moet er iets verkeerd lopen, de derde doet het niet :-) Morgen mag ik er dus weer naartoe! Is het leven in India niet gezellig :-)

Relaxxx

Vandaag hebben we echt een 'relax' zondag gehad! (Buiten de ochtend waar ik wat ziek ben geweest... eerste keer tevens dat ik me niet goed voelde sinds we zijn aangekomen, dus niet zo erg :-))Rond 14uur zijn we pas in gang geschoten om naar het zwembad te gaan... Ooh, dat is toch altijd zo hard genieten hé!! Eric die wat voetbalt met de jongens, ik die wat lees of met men voetjes in het zwembad babbel met anderen... Zalig! En het is ook écht wel dé plek om mensen te leren kennen hoor!

Om 17uur zijn we dan vertrokken en stoppen we altijd d'office aan de bakker! Die hebben daar héérlijk brood! En omdat we nog niet echt super vaak daarnaartoe gegaan zijn, laten we ons altijd goed gaan in stukjes taart, pizza, kaas,... Wauw, dat is echt een toffe winkel :-))) En per slot van rekening, moet je toch alles eens geprobeerd hebben, niet??