Etentje

Sinds Eric terug is, is het leven hier terug wat op z'n plooi geraakt :-)) In de dag met vriendinnen afspreken, inkopen doen, zien dat er lekker eten op tafel komt, alles in het appartement regelen.... Zalig :-))

Het begin van het weekend moest, naar trouwe gewoonte, weer ingezet worden met een gezellig etentje onder vrienden hé! Vandaag hebben we iets nieuws geprobeerd, kwestie om ook eens wat anders te leren kennen!

Het was indisch, het was lekker en het was goedkoop! (Ja, we waren ons aan het bedenken tijdens de dag dat we altijd aan vrienden zeggen 'Amai, het leven is hier kei goedkoop! Uiteten gaan kost hier amper iets!' En eigenlijk gaan wij altijd naar duurdere plekjes, in plaats van eens op z'n indisch te gaan eten! En dat hebben we nu gedaan, en het heeft ons 4 euro de man gekost, met coctails inbegrepen hé :-)) héhé!!!! Grappig!

Voorsmaakje :-))

ALMOST REAL, HAHA!!!!

Merci Pierre & Pascale!!

Voor wie Pascale niet kent, Pascale is m'n MSN-buddy (eigenlijk zien we elkaar niet vaak 'in levende lijve'). Dus, op msn hadden we het de laatste maanden geregeld over trouwen, aanzoeken,... (Tja, vrouwen hé, hihi)

Twee maanden geleden was het dan zover, na talloze 'verrassingen' waarvan vééél verwacht werd, maar toch niet THE MOMENT was, werd ze begin mei ten huwelijk gevraagd door Pierre! Proficiat!

Dus, daarnet was ik héééél mijn aanzoek in geuren en kleuren aan Pascale aan het vertellen, dat m'n aan de deur belt! Een boeket rozen wordt op me afgevuurd met een kaartje aan!! WAUW!!!! Maaaaar, er staat geen naam bij :( Dus ik aan pascale uitleggen wat er gebeurt, haar zelfs foto's sturen, en blijkbaar staat zij ondertussen hints te geven (maar door alle excitement door had ik ze niet door ;-)))

Eén van de hints was, als ik zei 'ja, er staat VIVE LES MARIES OP' zegt zij: 'ja, en waarschijnlijk ook "Jipie, Toutes nos félicitations et beaucoup de bonheur..." (WAT IK DUS NIET GELEZEN HAD Hé, anders had ik het wel doorgehad! héhé)

Of dan ook zegt ze 'Trek er is een foto van, ben benieuwd hoe een boeket 24 rozen er in het buitenland uitziet' Waarop ik toch even wou zeggen "héééé, dat zijn inderdaaaad 24 rozen"... Tja, traag van begrip zeker???

Jawel hoor, Prierre zou eigenlijk 'Pierre & Pascale' moeten zijn!!!

Amai, SUPER SUPER BEDANKT aan jullie beiden!!!!!!

17-06-2007- BIG ANNOUNCEMENT!!!!!

Dit wereldwonder zal altijd voor ons een nog meer specialere betekenis hebben, dan voor de meerderheid van de bevolking!!!!!Inderdaad, toen ik samen met Eric naar dit wonder zat te kijken, werd het gewoon magisch!!! Daar zaten we dan, Eric die me allerlei lieve dingen zat te zeggen ... en plots... OP ZIJN KNIEËN GING, MIJN HAND NAM EN ... MIJ TEN HUWELIJK VROEG!!!!!!! Ooooh, wat een mooi koppel :-))
Dit moment was zo intens, dat er zich volgens mij een ontploffing in m'n hoofd voordeed, in alle geval, al weeeeeeenend heb ik volmondig 'JAAAAAAAAAAAAA' gezegd!!!


Wauw, wat een aanzoek, Eric!!!!
Ok, dit is DE bank waar alles zich afspeelde! (Ok, even moeite doen en u visueel proberen voor te stellen dat Dinesh daar niet zit, wel IK en Eric op zijn knieën voor me!!) En dat alles met zicht op de Taj Mahal hé!!

The first one in all times to know the big announcement! (en zeggen dat ik die pas vijf uur ervoor heb leren kennen! Gelukkig was het echt een super vriendelijke jongen!).



Toen we buiten kwamen, nadat we nog uuuuuren geprofiteerd hebben van dit onvergetelijk moment, heeft Eric naar zijn zus gebeld. Alle anderen, daarentegen, moesten wachten, want jammer genoeg konden we gisteren pas een moment vinden waar beide ouders SAMEN thuis waren!!! (En iedereen weet dat "ik en geheimen houden" GEEN PERFECTE MATCH IS! hihi)

's Avonds kregen we een cadeau van Dinesh om voor eeuwig aan dit moment te blijven denken! Een kleine marmeren Taj Mahal met twee olifantjes!! Ook had hij voor taart gezorgd, want normaal wilden we gaan uiteten, maar omdat het ondertussen al 23uur was eer we terug in Gurgaon waren, hebben we besloten in de guesthouse te eten, en dat etentje voor een andere keer te houden!

For our Foreign Friends, who do not understand a word of all of this above:

!!!WE ARE GETTING MARRIED!!!!

If you want to congratulate us, eric_maes@hotmail.com and carolinewafellman@hotmail.com or you can call us on

"0091 99 607 14 00" or "0091 99 600 567 93" or you can even sms on "0032 479 53 89 39" (Eric) or "0032 474 67 37 24" (Caro)!! Hihi, does it look lik we want to hear something from you??? haha

And of course, if you want to write us, do not hesitate!! héhé!

Ganga Satellite Society

Building S.3. Appartement 201

411040 Wanowrie- Pune

India

Oh yes, of course, YOU CAN ALWAYS LEAVE A COMMENT (WITH YOUR NAME) ON THIS BLOG hihi!

Allé, allemaal in uw gsm of pen kruipen, olééééé :-)))))

Post!

Enkele maanden geleden, kreeg ik post van Liesbeth. Ze was gaan skiën en had me een puzzel opgestuurd, met daarachter tekst! Echt reuze om te krijgen!!

Eric, helemaal jaloers als ik het opendoe, begint alles uit mijn handen te graaien om de puzzel zelf te maken! Euh, hallooooo??? Aan wie is het geadresseerd??? Juist, ja, ik dacht het wel :-))

(Héél zielig heeft hij de puzzel daarna terug losgemaakt en heeft hij het mooi terug alleen opgelost, héhé).

Toen we in mei in België waren, had ik een madammen-avond en kwam Eric er even bijzitten. Begint hij daar héél zielig te vertellen dat ik zo'n coole post had gekregen, en hij niet...

En wat was er enkele weken geleden in de brievenbus??? Een hele puzzel ENKEL EN ALLEEN voor Eric van Stephke!!! Vandaag was de eerste dag dat we samen waren, dus heeft hij hem mooi alleen gemaakt :-))

Wat hij wel was vergeten, was dat hij een deal met Steph had gemaakt: hij krijgt post, en zij krijgt een 'Hello Kitty' packet!! Haha, good luck while shopping :-)))

Ps: dit om u, trouwe lezer, te zeggen dat wij héééél graag post ontvangen :-)) Ons adres vindt u rechts op de blog, haha!

Call from British Airways

Ok, voor ik afsluit moet ik deze giller toch even kwijt :-))

Toen m'n zak in teutereweute lag en niemand hem kon traceren, vond British Airways het niet nodig om mij, rouwende klant, te bellen en te zeggen dat ze aan het zoeken zijn, maar nog niets gevonden hebben... Ma ja, als je 6000 mensen moet opbellen, ik kan verstaan dat dat nogal onmogelijk is!

Maaa-aaar! De dag dat ze m'n zak hadden teruggebracht, bleek BA een SMS-DIENST te hebben, want ik kreeg een bericht "Your bag has still not been traced, but we keep on looking, and keep you posted. The BA Team". Aangezien ik op dat moment met iets bezig was heb ik niet geantwoord en ben ik het uit het oog verloren!

Vandaag krijg ik een telefoontje! "Good afternoon, this is X from British Airways. We are terribly sorry, but we can not find your bag. We want you to know that we are still looking for it and feel sorry for the problem" Zijn reactie als ik heel serieus meldde: "Ah but, my bag has arrived four days ago, you know" haha!!!!! En dan heb ik er nog maar snel bijgezet dat ik m'n ticketjes morgen op de post doe en graag m'n centjes terugkrijg :-)) héhé!

Monsoon!

De Monsoon is sinds enkele dagen richting Pune gekomen, en heeft zich hier ook gevestigd! Het is hier echt een ander zicht sinds het hier bijna dag in dag uit regent! De wegen beginnen hier stilletjes aan rivieren te worden, de echte rivieren puilen uit en de asvalt kan het allemaal niet meer aan en krijgt nog eens tien keer meer putten :-))) ZALIG :-))

"India’s climate is dominated by monsoons. Monsoons are strong, often violent winds that change direction with the season. Monsoon winds blow from cold to warm regions because cold air takes up more space than warm air. Monsoons blow from the land toward the sea in winter, and from the sea toward land in the summer.

India’s winters are hot and dry. The monsoon winds blow from the northeast and carry little moisture. The temperature is high because the Himalayas form a barrier that prevents cold air from passing onto the subcontinent. Additionally, most of India lies between the Tropic of Cancer and the equator, so the sun’s rays shine directly on the land. The temperature can reach as high as 110oF during the Indian winter.

The summer monsoons roar onto the subcontinent from the southwest. The winds carry moisture from the Indian Ocean and bring heavy rains from June to September. The torrential rainstorms often cause violent landslides. Entire villages have been swept away during monsoon rains. Despite the potential for destruction, the summer monsoons are welcomed in India. Farmers depend on the rains to irrigate their land. Additionally, a great deal of India’s electricity is generated by water power provided by the monsoon rains.
Pakistan is much drier than India. The summer monsoon winds in India bring moisture from the Indian Ocean; Pakistan is north of the ocean and receives much less rain. The Thar Desert is on the border between India and Pakistan. It covers more than 77,000 square miles, about the size of Nebraska."

Het is dus ook allemaal héél grappig om te zien, want niet iedereen heeft direct een paraplu bij de hand, dus zetten ze wathever ze zien op hun hoofd :-)) Ik denk dat ik mijn camera toch altijd ga meenemen vanaf nu hoor, zodat ik grappige beelden kan nemen van dit raar volkje :-)

Eén verschil is al direct merkbaar! Het is hier veel frisser dan voor we naar huis gingen (met het gevolg, dat ik het soms zelfs kou heb, en euh ja, een chauffage, dat kennen ze niet :-)) en alles is vochtig! Het duurt eeuwen eer onze kleren gedroogd zijn, en dan nog voelen ze klammig aan!

Jaya & Swati

Eén die ook blij was dat ik terugwas, is Jaya! Ze zit hier namelijk in de week helemaal alleen met haar dochter, want haar man is overgeplaatst naar Mumbai. En vooraleer ze gaan verhuizen, willen ze toch een jaar enige zekerheid hebben dat het bij Mumbai zal blijven (de laatste maand bijvoorbeeld heeft hij meer in Dubai, Singapore, Londen,... gezeten dan Mumbai!).

Dus Jaya blij! Voor ik naar België vertrok, vroeg ze me bij elke kleren die ze aanhad of ik ze mooi vond (Mijn opvoeding gebied me om bij elk kledingstuk 'Yes, very nice' te zeggen), tot ik achteraf hoor dat ze dat vroeg om een beetje te polsen, want ze wou iets voor me kopen (m'n hartader gaat dan dicht als ik zulke dingen hoor, want ik vind haar kleren NIET mooi!!! haha).

Aangezien ze het wat triestig vond dat ik al m'n kleren kwijt was, kreeg ik m'n cadeau!!! Jawel, met een ietwat gekrispeerd gezicht, deed ik het open en kreeg ik een overgeborduurd t-shirt à la Indisch te zien! héhé!! "Put it ooooooooooooooon" Jaja, sebiet sebiet!! haha!Toen ik eindelijk m'n zak had, heb ik haar onze cadeau's gegeven! Ze zei altijd dat ze m'n t-shirten zo mooi vond, omdat ze wat aanspannend zijn (en Indische dingen zijn niet echt flaterend). Dus heb ik bij Esprit (hoe kan het ook anders), een t-shirt zonder mouwen gekocht, aanspannend... Ze vond het SUPER! Meteen heeft ze het aangedaan en bewonderde zichzelf en haar taille :-))) (Later op de dag zag ik ze, ze had het t-shirt niet meer aan, maar een ander t-shirt dat ze jaaaaren geleden is in Singapore had gekocht, dat ook aanpassend was. Haar man had blijkbaar gezegd dat ze meer van die dingen moest aandoen!)

En passant heeft ze wel laten weten dat ze in het vervolg toch liever een mouwke had, want zo zonder mouwen, dat is toch wel té gewaagd hoor, haha!!

Dit had nu is MIJN kans geweest om te zeggen dat ik niet verzot ben op al die indische spullen, ma ja, zo ben ik dan weer niet hé ;-))

Nieuwe Belgen??

Als we donderdag zaten te eten, kreeg ik telefoon van Kristof.

Even een update: Vooraleer we naar India vertrokken, zijn we een avond naar Aksel en Deborah gegaan, die drie jaar in Delhi gewoond hebben. Toen we met onze Blog begonnen zijn, hebben we hen een mailtje gestuurd, zodat ze onze verhalen ook konden volgen, en nu is er blijkbaar een Belgisch koppel die misschien naar hier zou komen voor twee jaar!

Aksel had onze site doorgegeven, en zo kwamen ze dus bij mij terecht (daar Eric dus in Delhi zat). Vrijdagavond zijn we gezellig gaan eten in een chinees restaurant met Janneke & Toon! De verhalen over India vlogen in het rond, om hen ervan te overtuigen hierheen te komen, héhé!! Het was in ieder geval een zeer gezellige avond én het restaurant was echt wel leuk! Het was Wok à volonté, dus je nam van een buffet wat je wou, en de kok maakte het met je saus naar keuze voor je klaar :-))

Hopelijk krijgen we snel positief nieuws van die kant!! Ze zouden volgende week beslissen... Ben benieuwd!

Silk Route

Donderdagavond, na mijn retour van Delhi, was er een afscheidsetentje voor Charlotte! Charlotte gaat tot eind september naar huis met Amélie, om daar te bevallen! We'll certainly miss you!

Het werd een gigantische leuke avond!! Niemand wist van elkaar wie er al terug in het land was, en bleek dat iedereen net terug van zijn thuis- of vakantieland kwam!!! Het was een zalig weerzien!!! En allen hadden we een fantastische tijd gehad, en voor iedereen was het even moeilijk om terug in het Indische leventje gesmeten te worden! Maar dan is het godverdomme zalig om iedereen terug te zien, te weten dat alles terug vanouds is, en we samen weer fantastische avonturen gaan beleven!!!

Vrijdag hebben we nog een laatste lunch gehad met Tatum, Jayne & Janneke bij Charlotte, en heb ik haar broodmachine geërfd voor drie maanden (enkel en alleen als ik af en toe een broodje aan Wouter meegeef :-))) Wel Wouter, ik moet zeggen, ben volop aan het oefenen hoor! Het eerste brood was veel te zout, het tweede was mooi gerezen, maar omdat ik zo blij was dat ik terug internet heb, en de blog aan het updaten was, ben ik het vergeten uit te halen en is het wat nat aan de onderkant :-)) Maaaaar, geen stress! Tegen dat je terugbent zal deze bakkersvrouw overlekker brood serveren haha!

Daarnaast heb ik haar snijmachine gekregen (Charlotte als je dit leest, Janneke en ik hebben het al in gang proberen te duwen, maar het wil maar niiiieet werken ... is er een ON/OF knop op???) en een mixer!!! Jawel, na maanden hakken en fijnsnijden ga ik nu drie maanden gezellig soep mixen :-)) haha!!!

Eric & Dinesh in Delhi

Op één van hun weinige vrije dagen, zijn Eric & Dinesh toch eens in centrum Delhi geraakt! Eric had het al allemaal gezien, maar Dinesh nog niet, enjoy the pictures!

Delhi - Gurgaon

Gurgaon is de plek waar de Guesthouse van Coca Cola gevestigd is. Voor ons de eerste keer dat we in een guesthouse terechtkwamen (Eric logeert er al wel de volle twee weken, maar kom). Dat is dus een huis, met allemaal kamers en een keuken, waar koks voor jou ELKE DAG HETZELFDE ETEN klaarmaken, haha!!! Ma ze zijn super attent, ze wisten dat ik kwam, dus was er ook een handdoek voor mij, een bordje meer,... echt leuk!

Tijdens de dag was Eric dus aan het werken en had ik m'n handen vol met het bellen naar British Airways (wat een dagdagelijkse, full time job leek te zijn, want je krijgt dan duizend keer een band te horen 'The person you are trying to reach is busy, please call again'!!!! Ik kan die stem niet meer aanhoren!!!!). En nadat ik ze eindelijk aan de lijn had, ging ik shoppen!! Waaaa-aaaant, ik heb maar een klein deel van Gurgaon gezien, maar op dat klein gedeelte waren er dus wel VIER shoppingmalls!!!! En wat is er leuker dan te shoppen op BA z'n kosten???? (ok, ook wel een stresserende job, want in het begin dacht ik 'ok, ik koop wel wat ik vind', maar na een tijd begon ik meer te denken 'wat als ik m'n eigen spullen nooit terugkrijg, dan moet ik hier wel maanden mee rondlopen hééééé') Eigenlijk was het leuk om net daar te zijn met héél het BA verhaal, want in Pune ken ik alle winkels al, terwijl het hier echt een paradijs was :-)))

's Avonds aten we in de guesthouse of in één van de malls. Dankzij mijn ontdekkingen hebben we zelfs op een avond een partijtje Bowling gespeeld (helemaal geautomatiseerd, jawel!), Pizza Hut gegeten én Coctails gaan drinken (tijdens happy hour dan nog wel, woohoo!!). Het was echt een leuke tijd daar in Gurgaon, maar op donderdag moest ik het jammer genoeg verlaten, aangezien Eric dacht tegen dan gedaan te hebben... Ok, zeer optimistisch van hen, als we nu weten dat hij het ganse weekend heeft gewerkt én vandaag en gisteren!

Dus, er zat niets anders op dan alleen terug te keren, want m'n ticket lag al vast!

Delhi - Agra

Toen ik terug in India was, was het nogal vaag of ik naar Delhi zou gaan, ja dan neen. Het is daar warm (Eric ging bijna dood aan de 46 graden!) en tijdens de dag moet hij werken... Maar na alle miserie te aanzien in het appartement, wou ik maar één ding, en dat is dicht bij hem zijn (jaja, melig, ik geef dat toe :-))Zondag ochtend, 4 uur, sta ik véél te vroeg in de luchthaven en om zes uur is mijn Kingfisher vlucht er!! Kwart voor acht (té vroeg zelfs) ben ik dan in Delhi. M'n laatste ervaring met Delhi, was onze aankomst op 16 november in India! Dit was totaal anders, veel rustiger, veel meer op m'n gemak! Ja hallooo, dit is dan ook m'n thuisland nu hé ;-))

Om half negen (hoe kan het ook anders, welkom het lange wachten weer :-)) zie ik Eric weer!!!!! Jipie!!!!!!!!!!! Amai, wat ben ik blij hem te zien!!! We lopen door de regen naar de taxi, want met zijn collega Dinesh gaan we naar Agra, en ga ik ein-de-lijk de Taj Mahal zien!!! FANTASTISCH!!!!

Ok, nadat we 750 Roepees betaald hebben per persoon (Dinesh, Indiër zijnde, betaalde welgeteld 20 Roepees! Van discriminatie gesproken seg!! Heb nog is geprobeerd te zeggen dat ik Indische bent, maar raar maar waar wil dat toch nooit lukken dat verhaal ;-)))En dan is het zover hé! Na een ritje met de huifkar (je mag niet met de auto rijden tot aan de Taj), en van de weg zie je dus nog niets van de Taj hé! Het is pas nadat je door de gang geweest bent, dat je door de opening de Taj in de verte ziet!! En ik moet zeggen: zeker en vast een aanrader!!

Eerlijkheidshalve moet ik toch wel melden, dat we, hoewel we 750 Rs betaald hebben, we wel zakjes hebben gekregen om over onze schoenen te doen (om het marmer niet te beschadigen, en dan hoeven we niet zoals die 'goedkope' Indiërs onze schoenen uit te doen haha) én hebben we een inieminie flesje water gekregen!! Ja ma, eerlijk is eerlijk hé! Voor 750 Rs krijg je dus wel twee cadeautjes hé! haha!!Na de Taj Mahal zijn we doorgereden naar Fatehpur Sikri , wat naast de Taj beetje minder is, maar toch ook leuk om gezien te hebben! Daar moesten we wél onze schoenen uitdoen, en bekeken ze me allemaal raar, omdat ik m'n schoenen in m'n zak deed (tja, wat wilt ge, als BA uw bagage kwijt is, ga je hééééél voorzichtig om met de zaken die je wél bijhad hoor!! haha).Rond vijf uur zijn we dan teruggekeerd naar de Guesthouse, die toch wel op meer dan drie uur rijden verwijderd was... Uiteindelijk, tsien, nu ik eraan denk, waren we pas om elf uur terug... Laaaange reis!! En gevaarlijke reis, my God!!!!! Die chauffeur was gewoon GEK!!!! (ok, ik mag da nu zeggen omdat ik veilig thuisgeraakt ben hé ;-))) Wat me dus nog meer doet geloven in trein en bus verkeer hoor!!

Ok, zoals je gezien hebt is het woord "Fatehpur Sikri" in een kleurtje! Jawel, Janneke heeft me een nieuwigheid geleerd :-) Als je erop klikt, kom je op een site die jullie wat meer informatie geeft over het woord! Jawel, en zo worden we allemaal intelligenter :-))

Eindelijk :-)

Ok, vooraleer ik m'n relaas doe over de laatste dagen hier in Pune, wil ik toch even melden, dat ik hier thuis zit met een frisse (haha) cola light (stoer, niet waar?) in de hand!! Jawel hoor, ik heb ze (die Indiërkes) alle vieze namen van de wereld gegeven, omdat ze me echt enerveerden, maar kom, ik was zoooo blij als één ventje uiteindelijk kwam en na twee uur hij eindelijk zegt dat het in orde is!! (ok, dat geeft u wel een zeeer onaangenaam gevoel hoor! Gij zit daar in uwe zetel en hij wacht, wacht, wacht...) (langs de andere kant dacht ik 'och, dan weet je ook is wat wachten is!) Na een tiental minuten heb ik hem toch een glaasje water gegeven en hem de spelletjes getoond op m'n pc (tenslotte, die mens moest nog alles fixen, dus is het beter die content te stellen hé :-)) Ok, die mens was dus aan het wachten op informatie van zijn kantoor... Niet dat jullie denken dat die gewoon effe gezellig mijn spelletjes kwam uittesten hé ;-))

Onvoorstelbaar hoe goed gezind je ervan wordt als eindelijk heel dat gedoe in orde is! En zo vergeet je ook snel al de miserie die eraan vooraf ging! Goed zo, goed zo!

Ook even melden dat ik straks ein-de-lijk Eric terug thuis mag verwachten!!! Jawel hoor, na 3,5 weken Delhi mag die eindelijk naar huis komen!!! Hij zit op dit eigenste moment in de vlieger :-))) Ah nee, toch niet... de vlieger heeft vertraging! Maar kom, deze nacht zal hij er wel zijn!!

Voilà, alles gaat weer zoals vanouds worden, buiten het weer dan... Maar als ik het goed versta, is het in België ook het regenseizoen, haha!

Welcome back allen voor onze verder avonturen!

Internetcafe

Hier zit ik, op een regenachtige zondag, in een internetcafe!

Eric is jammer genoeg nog steeeeeeeeds in Delhi en we hopen uit de grond van ons hart dat hij morgenavond terugkeert!

En ook hoop ik de tussentijd te kunnen berichten vanop m'n laptop thuis, wat zou willen zeggen dat die internet mensen EINDELIJK eens zijn langsgekomen!!!!

DUIMEN MAAR VOOR ALLES DUS :-)

Welcome home…

…Dat is niet echt het gevoel dat ons appartement me gegeven heeft als ik na vijf weken de sleutel in de deur doe… Bij het openen hoor ik ‘ppppssshhhhhhtttt’ Oh my god, wat is dat??? Jawel hoor, de boiler van onze tweede badkamer heeft zin gekregen om niet echt te lekken, maar wel te spuiten, en dat richting plafond, op de spiegel, op de grond… Water overal, eerst de kraan afsluiten en dan de hele miserie aanzien… Goeie morgen! Pffff!

Even naar het toilet en ooooh neee, of course kon het niet anders, dan dat die ook lekt bij het doorspoelen… Joy!!!

En als ik een douche wil nemen in onze badkamer, geeft de schakelaar geen kik meer, dus forget it, geen warm water!!!

En dan heb ik nog niet gesproken over de vuiligheid, de terrassen die er niet uitzien…

Neen, sorry, ik had totaal geen ‘jeuj ik ben terug thuis gevoel’! Eric was er niet, en dan al deze miserie! Gelukkig dat ik naar Delhi ga en die miserie effe van me zal kunnen afzetten!
Gelukkig ook dat er bij Charlotte een BBQ georganiseerd was en ik op m’n positieve kon komen! Het was leuk om de enkelen terug te zien, die ook al terugwaren (blijkbaar was er de laatste weken geen kat te bespeuren in Pune..) en lekker bij te babbelen over vanalles en nogwat! Dit leek al meer op een ‘ik ben terug thuis’ – gevoel J

En dan nu het zalige verhaal over m’n zalige comeback to India !

Om half vijf vertrek ik gepakt en gezakt met de mama naar de luchthaven. Nog geen vijf minuten ver, begint het daar te stormen, regenen, onweren, bliksemen,… noem maar op!! Als ik het zie, bedenk ik al dat het nog een leuke trip gaat worden als dat zo blijft regenen!

Om kwart na zeven sta ik braaf aan de juiste gate om richting Londen te vertrekken. Bizar, er is nog altijd geen vliegtuig en die zou normaal nu moeten opstarten! Ok, melding “Flight will be delayed until 20.20h!” Ok, ik maak me nog geen zorgen, daar m’n connectie toch pas om tien voor tien is! Wachten wachten wachten, eindelijk twintig na acht… Iedereen begint geënerveerd te vragen wat het probleem is, waarom we in godsnaam nog niet in die vlieger zitten. ‘Technisch defect, en we weten niet wat het probleem is’ (geruststellend zo een aankondiging ;)’ Ok, nu begin ik toch ook een beetje te stressen, want de tijd wordt alsmaar korter tussen m’n twee connecties… Tien voor negen, eindelijk kunnen we in de vlieger! Ok, als alles nu goed verloopt, kom ik om tien voor negen lokale tijd aan, rest me nog altijd een uur! (Daar zit ik in de vlieger, heb geen horloge aan, dus ik kan alleen maar braaf wachten, en hopen!). Iedereen zit in de vlieger, de piloot excuseert zich voor het oponthoudt en kondigt aan dat er veel verkeer is, dus dat we toch nog 15 à 20 minuten moeten wachten éér het onze beurt is om te vertrekken. Ok, nu vraag ik toch aan die vrouw van British Airways wat er gaat gebeuren als ik m’n vlucht mis zenne! ‘We will put you in a hotel, and put you on the next possible flight’…

Eindelijk gaan we richting startersbaan! Okey, vliegen maar!!! Goed zo, een uur later, half tien zegt de piloot, zijn we op bestemming!! Rest me twintig minuten, goed zo, goed zo! Ok, waarom mogen we onze centuur nog niet uitdoen??? ‘We apologize again, but we cannot stop the left engine. We cannot let you out, until this problem has been solved’ Nooooo!!!!! Uiteindelijk is het kwart voor tien, dat ik me door alle mensen murw (je zou denken, ze gaan me laten voorgaan, maar neen hoor, nix van!). Begin ik daar aan een mega spurt (u kent het wel, die vlieghavens, waar je eerst tien kilometer moet lopen eer u aan de Gate bent???) en mijn conditie is na al die weken, fameuuuus bergaf gegaan! FAMEUS!!! Buiten adem, bijna buiten westen, zie ik daar honderden Indiërs!! Okkkkk, die vlucht heeft ook vertraging, goed, oef, ik ben op tijd!!!!!! (Lichte ontnuchtering als je al die Indiërs ziet en RIEKT… there we go again, denk ik dan J) Na een half uur begint het inchecken, ik geef m’n kaartje af… ‘You have been checked out’ WHAT??? WHY??? ‘We tought you wouldn’t make it on time!’ Euhm, excuseer, maar moeten beide BA vluchten niet in contact staan met elkaar en verkondigen dat ik het wel zal halen, aangezien de vlucht Londen-Mumbai ook vertraging heeft????

Allé, uiteindelijk is er toch nog een zitje vrij (of course MIDDEN tussen twee lelijke, vieze, dikke mensen!!!!) en als ik vraag ‘what about my luggage???’ ‘It will probably NOT be on the flight, but we will put it on the morning flight, tomorrow morning’… Ok, ik probeer er niet aan te denken, probeer wat te slapen en we zien morgen vroeg wel!

En of course, geen valies te zien… Samen met vijftig andere mensen richt ik me naar ‘Bagage claim’ en vul ik alle papieren in. Bij de beschrijving van de inhoud twijfel ik even te melden dat er kaas in zit, maar bedenk ik dat ze me altijd geleerd hebben te zeggen dat er enkel PERSONAL ITEMS inzitten J ‘Tomorrow your bag will be there’. Ok, ik ben niet echt happy, maar bedenk dat ik morgen m’n zak wel zal hebben… Groot was natuurlijk mijn verbazing als ik elke dag bel en elke dag te horen krijg dat ze niet weten waar m’n zak is, dat ze hopen dat die ooit terechtkomt… En helemaal depressief word ik als ik lees dat ze 6000 valiezen kwijtgespeeld zijn!!

Maar, wonder boven wonder, na acht dagen herken ik het BA nummer die me belt… jawel, jawel, m’n zak is aangekomen!!!! En intussen is m’n zak aangekomen in ons appartementje, en ik moet zeggen, op het eerste zicht stonk het niet naar de kaas!

Ik dus al m’n kleren met veel liefde in de kast steken, blij als een klein kind dat ik alles teruggevonden heb J tot ik ’s avonds naar een etentje ga, m’n kast opendoe na het douchen en daar een WALM van jewelste op me afgevuurd krijg!!!!! Jawel hoor, m’n kleren stinken stuk voor stuk naar de kaas! Maar ach, liever dat, dan geen kleren hoor JJJJ