Of eerder... Zijn gedacht!
Sinds mei ben ik, om jullie geheugen wat te verfrissen, secretaris van de WIN, wat inhoudt dat ik dus alle minutes moet bijhouden van de meetings, alle attendencees correct moet bijhouden in m'n boekhouding, en op het einde van het jaar wordt dan gezien wie er teweinig gekomen is en of die mag blijven.
Daarin word ik bijgestaan door een Indische wederhelft... Of allé, op papier staat dat toch, maar officieel doet ze nul komma nul, nix, nougabollen! Eric had al menigmaal gezegd dat ik daarin harder moest zijn en het haar (en de andere) duidelijk moest maken, maar daar ben ik dan weer te veel een woes in... Af en toe liet ik het wel 'lichtjes' vallen, maar een statement had ik er nooit van gemaakt.
TOT MAANDAG! Ik had Mevrouw gevraagd om op z'n minst, als ze dan wél eens naar een activiteit gaat, de papieren mee te nemen en ze me op te sturen. Mevrouw heeft een chauffeur (zelf rijden als Indische... blijkbaar niet nodig, allé, ze is 34, om u maar te zeggen welk soort vrouw het is hé) en ging het me opsturen. Zondagochtend, na twee weken wachten heb ik nog steeds niets in m'n brievenbus en laat ik haar dat weten. Begint ze daar te zeggen dat het er WEL inzit. Euh, neen, echt niet... Aangezien we op WE zijn op dat moment, bedenk ik er geen zaak van te maken tot ik thuis ben, maar zij beslist er anders over en blijft me maar berichten sturen... Die ik wijselijk negeer.
Op een bepaald ogenblik (en oooooeeeee daar ging ze nét tever!) beweert ze dat haar 'officer' terug is gekeerd naar ons appartement en die zou gezegd hebben dat de Guard iemand van ons HET PAPIER uit de brievenbus heeft zien halen!! Oooooeeeee, vééééél te ver lieve dame, want de enige die een week thuis was, was Eric en die moet echt niet beschuldigd worden van zaken die hij NIET gedaan heeft! Allé, precies of, ten eerste, de guard naast ons staat als we onze brievenbus leegmaken, en ten tweede, precies of Eric zou het eruithalen voor de grap en het me niet geven! Talrijke sms'n komen tot me toe, ze wordt waarschijnlijk nerveus dat ik niet reageer.
Uiteindelijk beslist ze me te bellen! Haha, wist zij veel dat Eric naast mij staat en haar echt kotsbeu is!! Graait die m'n gsm uit m'n handen en zegt eens klaar en duidelijk dat het nu maar eens gedaan moet zijn, dat hij niet graag beschuldigd wordt van zaken die hij zogezegd gedaan zou hebben! Mevrouw hangt gewoon op! Stoom uit Eric z'n oren, beslist naar de presidente te bellen! Zo gezegd zo gedaan :-))) Héhé! Voilà sè, nu weet iedereen wat we over haar kunnen denken! Hij wordt niet snel kwaad, maar als het voor hem te ver gaat, dan gaat het ook echt té ver hoor!
Of ik nog heel geliefd ga zijn in die committee, dat is een andere vraag denk ik hahaha!!! Maar ik vind het wel tof dat hij het zo voor me op neemt! Trop is teveel hé seg! Waarom zegt iemand dan dat hij die taak op zich wilt nemen als het is om niks uit te voeren?!
Een ietsiepietsie te vroeg wensen we jullie allen een super leuke (witte??) kerst toe!!Wij zullen kerst vieren, aan de hand van een cocktail, op het strand, onder de palmbomen en in de zee zwemmend ter verfrissing :-)) Binnen twee uur stappen we op de trein om daar een weekje te verblijven! JIPIE!!
Vandaag was een gezellige dag weereens, met een verplichte visite aan Chivaji Market, M.G. Road ( en natuurlijk ook de chipjesfabriek), een shoppingcentre en een drankje bij Prems! Nu gaan we nog een gezelschapspel spelen en om tien uur zet Zaqir ons af aan het treinstation!
PRETTIGE FEESTDAGEN AAN
IEDEREEN!!!
Deze morgen werden we allen om half elf wakker! Wat een luxe! Was ons al lang niet meer overkomen om zooooooo lang uit te slapen! Gevolg was wel, dat we in de blakende zon ontbeten op het terras! héhé! Isabelle zag al helemaal rood :-)) Gezellig zo ontbijten op het terras! Elke keer denken we dat we dat eigenlijk wat meer zouden moeten doen... Ma ja, dat is precies zo ver als je maar met twee bent en de keukentafel binnen handbereik is ;-))
Van daaruit zijn we met z'n drieën naar het zwembad gegaan met de Rickshaw! Tja, ik moet niet vermelden dat dit puur genieten is zeker? 't Was echt super warm vandaag (het water daarentegen, amai!).
Even opfrissen thuis en gaan eten in the Curve! Kei, maar dan ook kei gezellig op het terras met muziek van 'The Soul' op de achtergrond! We hebben er in alle geval ALLE starters uitgeprobeerd! :-))
Om acht uur kreeg ik een berichtje, hun trein was op tijd, ze kwamen eraan! Vier uur later stond ik aan het station om hen op te wachten!! Super leuk om hen te zien!! :-))))
Eerst wat bekomen bij een frisse pint en aanhoren hoe hun vlucht en verblijf in Mumbai was geweest (ze zullen toch nog een beetje moeten leren afdingen héhé, grappig om het allemaal te horen!). Dan de vertrouwde toer, supermarkt, shoppingmall, bakker,... 
Toen Eric thuiskwam van het werk hebben we uitgebreid geapperitiefd (zaterdag zullen we zelfs Cava drinken mmmm dank u!!) en dan uiteten!! Super leuke, gezellige avond, 't was echt fun! :-)))
Gisteren heeft hij (na maanden nadenken, vergelijken, analyseren, overwegen,... het is dan ook een echte 'weegschaal') de knoop doorgehakt en heeft hij voor de tweede keer in zijn leven een GSM gekocht! En wat voor één!!! Amai, echt een super chique!!! 
Zal maar gaan strijken zeker! Héhé! En hun bed opmaken :-) 't Zal beter zijn dan hun vensterlooshotel héhé!
Na vijf uur rijden en twee stops (waar je langs de weg vanalles te eten krijgt... Althans voor hen, wij zijn er in het begin toch wel af gebleven, je weet tenslotte toch nooit waar het vandaan komt hé), zijn we in een heel leuk hotel terecht gekomen, met zicht op de valei! Tien kamers waren er afgehuurd en de sfeer zat er echt goed in! Muziek vollenbak in de kamer van Dinesh & Co, met de Virtual DJ, het kon allemaal niet meer stuk!
Na de Indische lunch ben ik wat gaan liggen (ik had tenslotten nog steeds niet geslapen) en hebben de jongens Cricket gespeeld! Eric vindt dat altijd super hé, aangezien ze dat niet in België hebben! Wees er maar zeker van dat hij het gaat introduceren in ons landje, én ik speel zeker mee, want ben een goeie Batter naar 't schijnt (haha, ze smeten wel gemakkelijke balletjes, maar kom ;-)))! 
's Avonds hebben we vanalle spelletjes gespeeld, Musical Chair enzovoort! Iets dat de sfeer er altijd goed inbrengt!! Echt waar, super leuk!!! Daarna gegeten en hebben ze nog wat rond het vuur gezeten, maar aangezien ze constant in het Hindi bezig waren, ben ik gaan slapen en Eric is 15 minuten later ook afgekomen! EINDELIJK slapen!!! Woohoo!!
Gisteren zijn we een beetje sightseeing gaan doen, en hebben enkele forten gezien! Om eerlijk te zijn, na Jaipur en Agra gezien te hebben, is dit echt minder, maar kom! Héhé! Daarna in Kolahpur zelf naar een tempel gegaan waar ze allemaal zijn gaan bidden. Persoonlijk vond ik niet dat ik daar op m'n plek was, ben wel blij het gezien te hebben, maar dit zal ik niet zo gauw meer doen...
Kwart na twee, we rijden door... Oef! Half drie we stoppen aan een pompstation... Om de band te herstellen én een kopje thé! Ondertussen is het half vier!!! Wat een rit, wat een rit! Na zulk een goede vlucht gehad te hebben moest het natuurlijk wel ergens verkeerd lopen hé! Pfffffffff! Om half vijf begint Eric zich zorgen te maken en belt me op 'WAAR BEN JIJ??' Ah ja, een uur later worden we geacht op weekend te vertrekken met zijn collega's!!!!
Inderdaad, de reis met m'n ouders naar het Noorden was er één die vermoeiend was, die mooi was, die 'zot' was, die veeeeel vertraging had... MAAR, die we NOOIT meer zullen vergeten!!!!
De reis begon vorige woensdag, 6u30, als we samen met Zaqir richting Mumbai vertrokken! Onze vlucht zou 'op tijd' zijn zegt de dame aan de balie en geduldig wachten we af... Beetje shoppen, beetje lezen... Dit alles duurt wat langer dan verwacht, want we hebben toch 40 minuten vertraging. Als we eindelijk op de vlieger zitten, wordt ons plots medegedeeld dat we een tussenlanding zullen moeten doen, daar er teveel mist is in Jaipur! Daar staan we dus, in Ahmedabad, te wachten... Hoe lang dit kan duren? Niemand kan het ons zeggen, 'visibility is below 150 meters, and we cannot leave before there is a visibility of 350 meter!' Ok dan... daar gaat onze halve dag sightseeing in Jaipur! Na twee uur wachten mogen we dan eindelijk terug de lucht in! Tegen zes uur komen we in Jaipur aan en gaan we rechtstreeks naar ons super mooi hotel, stijl 'Colonial Heritage'! Prachtig! 
Om te eten zijn we terechtgekomen in een super leuk restaurant waar ze typische muziek uit Rajasthan spelen met bijhorende dansers. Om er te geraken hebben we eerst een beetje sightseeing gedaan vanuit de Rickshaw en hebben we snel gezien dat deze stad echt super lijkt en er een hele leuke winkelstraat is :-)) 
Na een goede nacht (iets minder voor mij omdat er een hond maar stond te blaffen de ganse nacht! Op een gegeven moment kan ik het niet meer aan en bel ik naar de receptie, waar die mens geen Engels verstaat!! Ga dus maar eens uitleggen dat die hond je enerveert! 'Dog WAF WAF WAF' was dus niet genoeg... Achteraf vertelt onze taxichauffeur dat niemand in die kamer content is... Ok, dank u! héhé).
Jammer dat er veel mist was, anders hadden we echt een mooi beeld gehad van deze Mahal! Aangekomen bij Amber Palace zijn er drie mogelijkheden om naar boven te klimmen! Te voet, met de auto of met de olifant! 
We gaan vandaag nu eens ECHT de touristen uithangen sè en nemen de olifant! Eén voor mij en één voor m'n ouders, en het was echt GIEREN!!! Na nog geen vijf minuten komen we een winkeltje tegen (of course op 'olifant-hoogte') en proberen ze ons tulbands aan te smeren... Echte tourist-zijnde hebben we die dan ook gekocht, én (nog meer decadent) hebben we de foto's gekocht die een fotograaf van ons gemaakt had! haha!! Super herinneringen in alle geval!!!
Vandaaruit nog snel naar de 'Shiromani Temple' die meer een zuiderse tint had, qua stijl (en we niet zo graag zien). Een hapje eten bij 'Peacock', super maar dan ook SUPER lekker en dan gaan wandelen in de winkelstraat!! We hebben weer mooie souvenirs in alle geval!!! Dank uuuuuu!!!
