THE END

There were some days that I was wondering 'How would it feel to start packing all our things and knowing that the end is near?'... It is amazing, that we came to that point now already! The bags are ready to go to Mumbai, we are ready to leave our appartment in Ganga Satellite where we had such strong moments the two of us, leaving everything behind us, but our mind full of memories, of beautiful memories of what we were able to live here!This experience has been one of a lifetime! Two years ago I was not 'jumping of joy' knowing we were going to India, but since we arrived in this crazy country, we have had the best time ever! We got to know beautiful people, both Indians as foreigners, we got the chance to travel in a beautiful country on the most crazy ways, we had our families and friends coming over to have a glance of what we our living here, Eric had the chance to work in a total Indian environment with amazing colleagues, I had the opportunity to work on myself to accept the way I am, ... and so so SO much more!! So many great things that will have changed us forever!
I would also like to take this opportunity to thank all our "Pune" friends! This experience has been great, thanks to all of you! Wherever you are, you need some nice friends to be with, and we found a lot of them here on such short notice! Thanks for getting to know all of you! I hope we will be able to keep in touch, because this cannot be the end of some beautiful friendships made here!Also, a big thank you to our Belgian friends and especially our family, who believe in us and who have always been there for us! Because of course, there were as well some moments that were more difficult than others!! But with the mix of love and support from everyone whe were able to manage the minor points and continue on this great adventure!It's not easy to say some words right now, the only thing I would still like to do, is to thank you, Eric, for all the beautiful moments we had together, for all the emotions that we shared, for the nice and comfortable life you gave me, for changing me in a better way, for having so much patient with me,... FOR EVERYTHING!!! I have never loved you that much and I hope we will have a wonderfull life ahead of us!! I'll miss this life 'just the two of us'!

The time for me has come, to say goodbye! New challenges are lying in front of us, and I know that they, as well, will be great! "All you need is love" and with that love you will be able to do whatever you want!!

Thank you all for everything!! We will miss it so much!

Schitterend à la Indisch!

Ik vandaag naar DHL om 75 kilo te verzenden, daar het dezelfde prijs is als zouden we 20 kilo overweight betalen aan het vliegveld!! STRAF Hé! Enfin, doet er niet toe, ik dus met twee overvolle valiezen naar het kantoortje!

Ze nemen hun PALLET weer boven (want daar is op dit moment een actie voor en kost een fluitje van een cent) en vragen me om eerst de kleren uit de valies te halen. Braaf neem ik een hoopje kleren uit de valies en zie ik dat ze dat hoopje op de weegschaal zetten. De éne roept naar de andere "Clothes, 5,4kg". Een 'rare' reactie komt bij me naar boven en ik durf het aan om het ook te verkondigen aan die mensen : "Excuse me, but can't you put everything in the box and then put the box on the scale? Wouldn't that be faster?"

Hey jij domme blonde!!!! Tuurlijk gaat daat niet!!! En hier komt de reactie: "Euh, no that is impossible... Our scale is only going until 60 KG!!" Doink!! "So, any books please??"

En drie uur later stapte ik vrolijk (want zo'n verhalen ga ik nooit meer meemaken!) naar buiten en hoop ik uit de grond van m'n hart dat het pallet braaf zal aankomen! Ja ma serieus, dat maakte toch nergens anders mee??? En dan te zeggen dat die palleten van 100 kg verzenden ook hé!! Viva India !

Shoba

Vandaag was het de laatste werkdag van m'n kuisvrouw, Shoba! Ze was best wel grappig en heel vriendelijk, maar ze deed toch ook een beetje haar goesting hoor ;-)) Héhé, komen wanneer ze er zin in had (vooral als ik weg was en ze wist dat enkel 'Sir' er zou zijn, dan vond ze het niet vaak nodig om af te komen haha).

Enfin, heb ze heel hard geapprecieerd in alle geval en ze vond het jammer dat we vertrokken!! Gepakt en gezakt met overvolle zakken eten, heb ik ze uitgewaaid!

Moti Mahal Tandoori Trail

We zijn net terug van een super leuk restaurantje, de Moti Mahal Tandoori Trail, gelegen naast Mainland China en echt waar een super aanrader!! We waren uitgenodigd om er te gaan eten met Arvind, de venoot van Ernst&Young! Super vriendelijke man, en het eten was fabuleus!!

Vandaag heb ik afscheid genomen van het paradijselijke zwembad! Ik heb er de ganse dag van genoten (gedeeltelijk met Tatum & Jayne), genoten van de rust, het geluid van het water, de palmbomen, de zon... Zalig!!! Ik zal het zeker en vast missen!

Ons To-Do lijstje begint stilletjes aan afgewerkt te geraken, rest me nog pasfoto's te laten maken, de gasfles terug te brengen, de 20 liter fles terug te geven en de GSM van Eric af te sluiten!

Vrijdag gaan we samen een punt zetten aan ons leventje in ons Appartement in Ganga Satellite, we geven de sleutel aan de buurvrouw en zullen samen vertrekken in het ochtendgloren! Eric op weg naar zijn laatste werkdag in India, ik op weg naar Maria! 't Gaat raar zijn ... Ik denk dat we een stille rit zullen meemaken!!

PIJNLIJK!

Gisteren zijn we vol goede moed aan onze valiezen begonnen! Drie valiezen, één grote rugzak, één trolley en twee kleine rugzakken waren ter beschikking om gevuld te worden!

We zijn begonnen met een toer te doen van ons appartement, en alles wat in de kasten lag dat we graag wilden meenemen, hebben we op de tafel gezet... Die tafel werd maar voller en voller!!!

Enfin, het uur was aangebroken om dus ALLES in te laden... Amai... Wat in godsnaam hebben wij toch allemaal op anderhalf jaar verzameld, gekocht??? Eerste valies, 32 kilo... Tweede valies, 37 kilo ( al teveel om wettelijk te zijn), de rugzak 20 kilo, de derde valies 22 kilo, de trolley 15 kilo en de twee rugzakken moeten dan ook nog eens vol kleine brol gevuld worden!!!!!!!! Enfin, tel het maar allemaal op!

WIJ HEBBEN HET RECHT OM 56 KILO MEE TE NEMEN EN WIJ KOMEN AAN 130 KILO!!! (En geloof me vrij, de helft van wat op de tafel lag, hebben we gewoon daar laten staan als 'voor de meid of voor de chauffeur'!) PIJNLIJKE ZAAK dus!!!

Ik heb geen oog dicht gedaan deze nacht, alle cijfertjes berekend en herberekend, gekeken waar we konden besparen... 't haalt niets uit... Onze enige hoop: Jet Airways! Komaan, we zijn daar toch goede klanten geweest zeker???

Ik daar deze ochtend naartoe... De manager was er niet, ze ging hem opbellen en me op de hoogte houden! Om 14 uur krijg ik het FANTASTISCHE telefoontje, dat ze wel bereid waren om ons VIJF kilo overload toe te staan zonder te betalen!!! WAUW seg, wat een geste seg!!! En dan moet je weten dat die vijf kilo D'OFFICE toegelaten worden aan het vliegveld! Echt waar, "because you travel a lot with us" amai, echt, super hé! VIJF KILO!!!

Wij waren daar dus niet om over aan te spreken... Eric dan maar ingezet hé! (Naar een vrouw wordt hier niet echt vaak geluisterd, een man heeft meer effect). Morgen om 10u30 heeft hij een afspraak met de manager en gaat hij dreigen :-)) haha!

Vanavond gaan wij eten met de venoot van EY, die nodigt ons uit, en morgenvroeg, gaan wij heel vroeg opstaan om valiezen te reshuffelen voor het geval dat Jet Airways niet wil toegeven, dan ga ik noodgedwongen nog eens 4 uur bij DHL spenderen!

Hotel Kuala Lumpur!

Eric heeft daarnet ons hotel geboekt voor in Kuala Lumpur!! Wauw, wij gaan ons avontuur in Azië echt wel mooi eindigen, in de Shangri-la!!! Wat een verschil met de hotels die we in India deden... haha!! Terminer en beauté noemt dat hé :-)

Sizzler & Tupperware!

Vandaag ben ik Eric gaan oppikken van kantoor, om samen nog eens voor een laatste keer te gaan lunchen! Zulke zaken zullen veel minder gebeuren in België,dus moeten we er nog eens van profiteren! Samen zijn we naar een plek gegaan dat hij kende via zijn collega's, nml "The Bounty" een heel gezellig restaurant waar je een enorme keuze hebt aan Sizzlers!Een sizzler is, zoals je kan zien op de foto, een hete plaat waar groenten, vlees, frieten, rijs/pasta en saus op ligt! Een rare combinatie, maar echt wel super lekker!! En in dat restaurantje was de kip overheerlijk!!! 't Was in alle geval heel gezellig om dit nog eens gedaan te hebben met z'n tweetjes!

Nadat ik Eric teruggebracht had, ben ik doorgereden naar Mieke, voor een tupperwareparty!! Woohooo, een bende 10 over geëxciteerde madammen waren aanwezig!! Laat me alvast één ding duidelijk maken: voor de "enthousiaste" verkoopste moet je het zeker NIET doen, maar voor de prijs zeker WEL!!! Ik had vantevoren even gecheckt hoeveel een opbergdoos voor groenten was voor in de frigo. In europa betaal je er 20 euro voor... Wij hebben er nu net geen 10 voor betaald! Jammer dat die vrouw van tupperware echt niet enthousiast was, had anders vele leuker geweest! De helft van de zaken had ze ook niet bij zich en pas als iemand er achter vroeg was het 'ah ja, als je voor dat bedrag iets koopt, krijg je dat gratis'... Enfin, laten we nog niet helemaal van stapel lopen, ze had het allemaal niet meer op stock, dus komt ze het vrijdag brengen bij Rikke, waar we allen naartoe zullen gaan! Dus, fingers crossed dat ze het allemaal bij zich heeft!!

Laatste weekend Pune is voorbij!

Het is zover, het voelt héél raar aan, maar de laatste dagen worden nu voorgoed ingezet! Geen weg terug, alleen in onze herinneringen!! Ons laatste weekend was er één vol genieten! Genieten van de laatste keren hier te zijn, van de laatste keren al die rare toestanden op straat te zien... Want als je door het raam van de auto in België kijkt, gaan we nooit meer zoveel dingen te zien krijgen! Enfin, life goes on! We zetten (een beetje excited moet ik zeggen, allé, zo over excited, we zijn een beetje nerveus :-) enfin, ik vooral haha!) onze laatste week in!! Ik ben een beetje overexcited, want hier zit ik dan, zou graag aan de valiezen beginnen, maar daar is het nog vééél te vroeg voor (haha MORGENavond gaan we ze maken!)!

Intussen worden we ook goed op de hoogte gebracht door DHL van de status van ons pallet, en die is sinds vrijdag van Pune naar Bombay gegaan, van daaruit naar New Delhi om deze nacht gevlogen te hebben naar Leipzig!! Jawel, ons pallet bevindt zich al in Europa!!! Jammer dat DHL niet meer in Brussel gevestigd is hé, anders had het daar deze ochtend geland!
Eetgewijs gaat het niet zo 'gezond' met ons... Man man man, onder het motto 'alles moet leeg' eten we dus alles door elkaar... Gezond is een woord dat ik al lang niet meer gehoord heb!! Vandaag staat er bv op het menu (ik weet het, het is echt niet goed!) Loempia's als aperitief (want we hebben hier nog drie pakken liggen en zijn nog drie avonden thuis, aha!), als voorgerecht een kleine pizza en hoofdgerecht pasta arabiata! Gelukkig kan ik melden dat het nagerecht FRUIT is! Fieuw!! Schandalig hé!
Morgenmiddag gaan we samen uiteten, we gaan nog eens een sizzler uitproberen, dus wat mij betreft: 's avonds nul-nadda food, en woensdag improviseren we wel met de rest... Wat hebben we nog? Honing, suiker, 3 eieren (een mens zou denken: PANNEKOEKEN!!) maar ja, we hebben ook nog 300 gr rijst, een pak pasta, thai saus,... Ik word al mottig als ik eraan denk!! haha! Beurk!

Restaurant Sigree met Don

Don is de beste vriend van Dinesh. Ze zijn samen opgegroeid in Amalner, zijn samen naar Pune gekomen om er verder te studeren en te werken, en wonen in dezelfde buurt hier.

Via Dinesh heeft Eric Don eens leren kennen, tezamen met nog andere vrienden van hen, terwijl ik in België was! Ik hoorde altijd dat het hele leuke mensen waren, en uiteindelijk heb ook ik Don leren kennen toen we naar Amalner gingen, en inderdaad, het bleek een hele toffe, super vriendelijke jongen te zijn!!

Gisteren had hij ons gevraagd waar hij ons vandaag een 'farewell treat' mocht geven! Met plezier zijn we deze middag met hem (normaal ging er nog een vriend meekomen, maar die lag ziek in bed) gaan eten in Sigree! It was really a very nice afternoon, Don!! Thanks for getting to know you and thanks a lot for the treat and the book! We won't forget you!

Laatste shopping

Voor een laatste keer zijn we naar de verschillende shoppingmalls gegaan! We kennen ze ondertussen wel al van binnen en van buiten en het is altijd hééél snel dat we daardoor gewandeld zijn :-)) Nog een topje voor mij en daarna naar Crosswords, waar ze hun omzet van de dag gehaald hebben, dankzij één man, namelijk Eric ! Haha! Man man man, als die in een DVD winkel komt, is die niet meer te houden hoor!! Als we daar gisteren waren, heb ik me rustig genesteld op een poef en ben ik braaf in een nieuw boek beginnen lezen :-)) Ik weet nml al hoe lang zulke zaken kunnen duren ;-)) En ja, na enige tijd kwam Eric weer tevoorschijn met een hoge toren aan DVD's in zijn armen !
Daarna wilden we graag in E-square gaan eten, waar ze voor je neus wokken! Jammer genoeg was het al bijna vier uur en was het gesloten! We besloten dan om 's avonds terug te keren (is niet echt héél dicht bij ons thuis...) Gelukkig dat het super gezellig was en overheerlijk, want de helse rit (met de nodige traffic Jams omdat niemand maar dan ook NIEMAND zich hier aan verkeersregels houdt) was echt om op mensen te kloppen !! Enfin, die rit was misschien nog eens goed om mee te maken, om toch echt wel te beseffen DAT IK HET VERKEER HIER ECHT NIET GA MISSEN HOOR!!! Tssssssssssssssss!

Een dagje DHL

Deze ochtend, tien uur, we zijn de deur uit met de grote DHL doos en een zak vol foto albums! Richting: Kantoor!! Daar zijn we nog enkele boeken en documenten gaan oppikken om in de doos te zetten... De enorme doos zit propperste vol!! Héhé!! Op kantoor maken we een lijst met alle items die in de doos zitten, zodat we daar al geen tijd aan verliezen bij DHL zelf! (Achteraf kwamen we teweten dat we die lijst nooit hadden moeten maken, maar goed).

Half één zijn we gepakt en gezakt bij DHL! Nadat de doos gewogen wordt en we vermelden dat er teveel inzit voor die specifieke doos, vertellen ze ons dat we best voor een 'pallet' gaan, want dat dat op dit moment in promotie staat en dus veel goedkoper zal uitdraaien!!! Kei grappig dus, wij hebben al die spullen in EEN MEGA GROOT SPUL moeten doen, met een pallet onder!!! Niet normaal!

Half drie zijn we weg, het is allemaal in orde, alles is getekend en betaald... 35 na twee worden we door hen gebeld... Tja, ze hadden nog nooit zoiets gestuurd, blijkbaar zijn er helemaal andere documenten voor nodig... Okeyyy dan, terug wandelen! Half vier is het ein-de-lijk in orde (nadat er nog enkele fouten gemaakt werden) en kan het allemaal verscheept worden!!

Benieuwd of het echt wel woensdag in België op kantoor zal aankomen!! En euh... Die mensen gaan daar lachen als ze die pallet zien aankomen haha!

Eerste "Laatste Keren"

Vandaag zijn we intussen in de helft van ons verlengd weekend! Een weekend vol "To Do's"! Maar eerst even terug naar woensdagavond, waar we héél gezellig gegeten hebben met twee 'temporary' bachelors, Fredrik & Alessandro! Het werd een super aangename avond in Silk Route, waar we tevens ook nog eens konden genieten van het lekkere eten daar!

Gisteren stond er niet veel op onze To Do lijst! Enkel dat we naar de naaister moesten gaan! Jawel, het is zover, hier liggen drie nieuwe pure zijde topjes, drie nieuwe pure zijde rokken én één avondkleed!! Woensdag moest ik alles eens gaan passen en de rokken waren allemaal perfect, buiten die van het avondkleed (ik leek wel op een olifant in dat ding!!!), de topjes waren allemaal goed, buiten dat het hier en daar wat te groot was (ma ja, liever zo dan omgekeerd hé!) Enfin, intussen zijn alle aanpassingen gedaan, is het avondkleed gered en werd het een mooi 3/4de kleed en ben ik echt super super blij met m'n nieuwe spullen!! Eind mei zal het al de eerste keer zijn dat ik iets kan aandoen, op de trouw van Bebelle en Nicolas!!

Ja, ik ben echt super tevreden over m'n nieuwe outfits! Hopelijk zijn ze ook 'goed' gemaakt, dat het niet ineens kapot gaat! Na de naaister, bleef ons nog één ding te doen: Het zwembad :-))!! Eric heeft er nog enorm van genoten, want voor hem was het de laatste keer in deze leuke omgeving, laatste keer in het zwembad, onder de palmbomen, op de lange stoelen... Het was ZALIG om daar nog eens met twee te liggen (ikzelf ga proberen deze week nog eens te gaan hé, héhé).

Als afsluiter zijn we een ijsje gaan eten 'Mango Delight!' Jawel, het is hier volop mango seizoen!! Als ik vorige maand dagelijks een kilo aardbeien at, eet ik nu 3 à 4 mango's per dag :-)) Want ook zoiets maak je in België niet meer mee!!

Ah ja, voor ik het vergeet... De tweede poging bij de bank, is ... GELUKT! (Enfin, alle papieren waren toch al juist, vandaag vrijdag gaan ze het opsturen en van dan af moeten we zogezegd drie werkdagen tellen om het op onze rekening te krijgen in België!) Hopelijk zal het er snel zijn, dat we ons daar geen zorgen meer over moeten maken, want volgende donderdag wordt de rekening in India onherroepelijk afgesloten!

1ste poging... mislukt!

Eergisteren was ik naar de bank gegaan om allerlei informatie in te winnen over welke papieren er noodzakelijk zijn om ons geld te transfereren naar ons Belgisch account! Duizend en één formulieren zo blijkt, ik schrijf alles mooi op, vraag om de nodige documenten al te krijgen en geef alles braaf aan Eric :-)

Gisteren, gepakt en gezakt met al onze formulieren, gingen we dan alles regelen! (Het gaat nota bene om ons geld, maar wat je er allemaal voor moet doen, het is precies of je het aan het stelen bent ;-)) Enfin, ik had aan Eric gezegd dat hij bepaalde documenten door een CA moest laten invullen, en de CA bij EY zei dat dat niet nodig was, aangezien het van zijn naam naar zijn naam gaat... Nee, nee, of course ging de bank daar NIET mee akkoord! Duuu-uuuh! Geen geld zonder dat papier! Enfin, en we werden ook teruggestuurd omdat zijn loonbriefjes (voor het bedrag dat je wil overzetten MOET je kunnen aantonen dat je minstens zoveel hebt verdiend, jaja!!) enfin, die loonbriefjes, het is allemaal niet genoeg dat je het voorlegt, het moet nog vergezeld zijn door een stempel en natuurlijk nog eens een handtekening... (ge zou natuurlijk eens kunnen foeteren hé!).

Ook moest hij ergens noteren naar wie hij dat geld transfereerde! De optie 'naar mezelf' bestond niet, dus moest hij maar de optie 'to a relative' nemen... Wij vonden dat niet echt correct, hebben dat ook goed duidelijk gemaakt dat eric geen relative van zichzelf kan zijn! Ja ma seg, als jullie muggenziften, WIJ OOK ZENNE!

Guess what wij vandaag gaan doen?? Nog eens naar de bank gaan!! Enfin, lukt dit niet tegen dinsdag, dan halen we gewoon alles af, en gaan we naar Western Union zenne! Tssss!

En om vijf uur heb ik een afspraak bij de naaister om ALLES op te halen!!!! spaaaaaaaannend!!! (Gisteren belde ze me om te zeggen dat ze iets ging veranderen, want dat het beter zus en zo zou zijn, enfin, ik hoorde ze niet goed, ik verstond niet wat ze bedoelde en heb uiteindelijk maar gezegd (hoho, had ik da wel moeten doen??) "Yes, sounds GREAT!" haha! Kwestie van uw vertrouwen VOLLEDIG in de medemens te leggen hé ;-)) haha!!

Een veelgestelde vraag de laatste tijd in mijn richting is: "Ga je het missen? Of ben je aan het aftellen?" Natuurlijk ga ik het hier missen, wat een onvoorstelbaar leventje hebben we hier 18 maanden wel niet gehad?!! Iets dat we ook nooit meer zullen meemaken (ook al zouden we ooit terug vertrekken, dit was onze eerste keer, onze eerste ervaringen en dergelijke). Maar zoals nu, ik ben net thuis van een gezellige lunch weeral, bedenk ik toch dat dit echt wel niet de realiteit is hé ;-)) Je kan toch niet eeuwig lekker lunchen en zonnebaden aan het zwembad??? Héhé!! Maar als je dat 18 maanden kan meemaken is dat echt wel een super luxe!!!

Dit weekend hebben we onze DHL doos gevuld met allerlei papier! En wat hebben we allemaal niet in die doos liggen zeg!! Groot vraagteken is en blijft nog steeds: wat te doen met de VIJF fotoalbums!! In de doos of in de valies?? Beiden kunnen ergens verloren gaan ... Moeilijk, want al onze souvenirs zitten daarin hé!

Deze morgen is ook de man voor de TV gekomen! Bleek een ding stuk te zijn in de TV, kostprijsje nog geen 6 euro! Ik zei daarnet in de auto nog tegen Eric, eigenlijk moesten ze gisteren komen, of course zijn ze niet geweest, maar in België zal ik toch vaak zeggen: Ho, moet dat spul 10 dagen op reparatie??? Amai, in India kwamen ze dat aan huis repareren hoor!! Haha!!

Hotel in Langkawi

Gisteren hebben we samen een beetje gezocht naar een leuk hotelletje voor ons relax-vakantie in Langkawi!! We hebben besloten om naar Pantai Tengah te gaan en naar de Sunset Beach Resort te gaan!! Wauw, heb al echt zin om er naartoe te gaan, te genieten van al het moois, al het lekkers, elkaar... En ben helemaal benieuwd om te zien hoe de bediening eraantoe gaat in dat hotel... Blijkbaar wordt de service helemaal gedaan door Travestieten!!! Haha!!! Ps: de foto hierboven is ons privé strandje binnen twee weken!Daarnaast hebben we al vele tips gekregen van Maria & Fredrik, omdat zij er vorige maand naartoe gegaan zijn (naar hetzelfde strand) en we weten dus al waar we zeker en vast eens moeten gaan eten!!

Jipie!! Heb er zin in!!

Voorlaatste weekend

Ons voorlaatste weekend ligt alweer achter ons... Het werd een weekend zoals we er vele hier gehad zullen hebben! Zaterdag na een paar problemen met de chauffeur, is hij dan toch komen opdagen om ons te brengen naar het centrum (toen we beneden kwamen om een Rickshaw te nemen, stond hij er plots... Laten we het houden op "hij is het aan het uithangen"). We zijn twee schilderijen gaan brengen bij de kaderman, twee hemden gaan kopen voor Eric, naar de eeuwenoude Dorabjees gegaan en van daaruit naar het zwembad gegaan!!

Het is nog altijd leuk om daar naartoe te gaan, maar helaas is het water super mega vuil (en ziet het zelfs GROEN) en zijn er geen bekenden meer te bespeuren... Maar toch altijd leuk om er met z'n tweetjes gewoon wat te gaan genieten van de rust!!

Om vier uur was het tijd voor m'n eerste pasbeurt bij de Tailor!! Ze hebben nu één rok gemaakt en één topje, om te zien of de maten juist zijn... De rok is nu perfect (de andere was echt wel te groot), buiten dat de tirret kapot was... De top is ook héél leuk, maar helemaal anders uitgedraaid dan wat ik voor ogen had... Maar toch wel leuk hoor! Daar ook, tirret kapot héhé!! Enfin, ik heb nog wat dingetjes gezegd dat ik graag wel zou hebben, wat niet.. en woensdag om 5 uur word ik verwacht om alles eens te passen!!! Jipie!

's Avonds zijn we naar La Pizzeria gegaan met Ashok en zijn vrouw! Heel gezellig en super lekker weeral!!

En dan gisteren... Een dagje thuisblijven, dvd's zien, zwemmen... Maar tegen vijf uur was het gedaan met TV zien... die heeft het namelijk begeven!!!! MOET DIE HET NET NU BEGEVEN??? Drie mannen zijn ernaar komen kijken (van de kabel maatschappij) en ja hoor, het heeft niets met de kabel te maken, het is effectief de TV... Het geeft wel beeld, maar geen klank, en als we een DVD inzetten dan begint het spul helemaal te flippen... TOF!! Echt TOF!! Hopelijk kan iemand het komen maken!! Enfin seg, had dat spul niet nog 10 dagen langer kunnen wachten nee???

European Week

Deze week was het in alle opzichten European Week. Er werd dan ook door een nieuw Belgisch koppel een date georganiseerd met alle Belgen, om eerst naar de European Filmfestival te gaan en daarna te gaan eten in Le Meridien met als buffet, European Food (wat je daarbij kan verwachten??? Vanalles en nog wat door elkaar héhé).

De film was "Lang Weekend" met Jan Decleir, maar jammer genoeg begon die al om 18u30 (en aangezien de opkomst groot ging zijn, moesten we er om 18uur al zijn... voor Eric hééééél moeilijk om daar zo vroeg te zijn, dus wij hebben geskipt!), wij zijn dan om 20 uur naar Le Meridien geweest! Het werd een gezellige avond met enkele nieuwe gezichten, en een leuke afsluiter in de discotheek van het Hotel, Scream! Was wel eens leuk om daar ook te zijn!!!

Net voor het eten zijn we naar het ziekenhuis gegaan, afdeling materniteit, want de vrouw van Huzefa is gisteren bevallen! Een hele schattige jongen!! CONGRATS!

Lijstje afwerken ... en lunchen!

Al maanden zijn we niet meer naar La Pizzeria geweest! Sinds Ccasanova haar deuren geopend heeft niet meer... Lang geleden dus... En nu, nu ga ik op vijf dagen tijd.. DRIE KEER! héhé! Deze middag was de eerste keer, maar eerst moest ik een gans lijstje 'To Do' afwerken!

Foto's bij de printer deponeren, een 'cancellation blad' gaan halen voor de GSM van Eric, naar Bombey Store voor foto albums (waar ze overigens totaal niet diegene hebben die we zoeken... Hopelijk gaat Tatum naar het Noorden volgende week!), naar de Bank om informatie in te winnen over "Hoe moet je een account sluiten in India", vrij gemakkelijk zo blijkt, gewoon je cheques geven die nog blanco zijn, je debetkaart afgeven en hup, ze geven al het geld dat nog op uw rekening staat en byebye! (In België zouden ze je 1001 vragen stellen over het waarom van je vertrek en zo...)

Enfin, en daarna stond nog één ding op m'n lijstje, namelijk nagaan waar we Roepies kunnen omzetten in Euro's en of er een maximum bedrag opstaat van het omzetten. Ik dus naar Western Union. Nu moet je weten dat buitenlanders géén roepies uit het land mogen nemen! Enfin, we zouden dus oftewel geld kunnen overzetten naar België, of het dus laten omwisselen... Ik kom aan bij Western Union en verwacht een deftig, groot kantoor... Nee, nee, dat is gewoon één bureau met een bureau op and that's it!

"Hi, is it possible to convert Roepies to Euros?"

"Yes, it is, but we are not able to give you a receipt"

"Why? Is it illegal??"

"Yes (ik kijk hem met verstomming aan) - We cannot give Euros to foreigners!"

"Strange... But you WILL do it?"

"Yes, we do it"

"Is there a maximum amount to change?"

"No no"

"Do I have to say in advance how much I want to change? (denkende, die mens gaat misschien niet veel geld hebben in dit raar, onbeveiligd bureauke)"

"No no, we have plenty of money!"

BIZAR VERHAAL VIND IK DAT... En waar die zijn geld heeft zitten, ik weet het niet, maar op het eerste zicht lijkt me dat gewoon in zijn lade van zijn bureau te liggen héhé!

Vandaaruit ben ik naar La Pizzeria gegaan (ok ok, met een tussenstop in de Pune Central, had een uur vol te krijgen, en als er nu iets is dat ik nooit doe in Pune is het winkelen, maar wel om zo eens een uurtje te doden als ik te vroeg ergens ben). Ik had in La Pizzeria een afscheidslunch met Christina (Noorwegen) & Kirsi (Finland) en het was echt super super gezellig!!! Wederom twee leuke mensen waarmee ik pas vrij laat ben beginnen afspreken om zo een keer iets te doen! Hopelijk zie ik ze nog de week van ons vertrek!

I had a really nice time today (and all the times spent together!) Thanks for the lovely gifts and card!! We'll keep in touch!!

Technisch Werkloos

Ongeveer een maand geleden hebben we 1800 foto's laten afprinten... En met fierheid kan ik nu meedelen dat al VIJF albums en dus ongeveer 1600 foto's mooi geplakt (soms wat scheef haha) zijn en mijn rug het bijna gaat begeven!!! (Géén enkele stoel is goed genoeg voor m'n rug om zoveel foto's te plakken!!!).

Ik zou wel graag verder doen, maar zonder lege albums zal dat nogal moeilijk worden (dit gaat misschien vandaag verholpen worden door naar een specifieke winkel te gaan waar ze HOPELIJK zo'n boeken hebben, OF zal Tatum in Jaipur zien of ze ze daar verkopen!) natuurlijk willen we dezelfde genre boeken blijven gebruiken... Moest ik een album te pakken krijgen, dan zal ik korte tijd later weer werkloos vallen, want mijn plakkertjes gaan het ook nog begeven!!!

En zeggen dat ik straks naar de fotograaf moet om nog eens 200 foto's af te printen!!! Enfin, ik weet al wat doen bij m'n terugkeer in België :-))

Klokje, kan je wat trager gaan?

Ik weet nog dat er een tijd was dat ik wou dat de tijd wat sneller vooruit ging... Please, begin nu maar te kruipen!!! Het einde nadert zoooo dichtbij en ik wil nog zoveel doen, nog zoveel genieten!!!!

Naast gezellige lunches met de vriendinnen bij Janneke thuis dinsdag en gisteren bij ons, hebben we ook een lijstje opgesteld met zaken die dringend geregeld moeten worden voor vertrek...

Zo hebben we hier nu een grote DHL doos staan, die we dit weekend gaan volproppen met boeken, om onze valiezen wat te verlichten qua kilo's! Ook ben ik al gaan informeren hoe we Eric's GSM abonnement moeten afsluiten en zal ik morgen naar de bank gaan om te zien hoe we dat moeten afsluiten en het geld er veilig afkrijgen! Allemaal kleine dingen die zo snel mogelijk gedaan moeten worden, want de tijd tikt jammer genoeg steeds verder!

Gisteren hebben we ook bericht gekregen dat de eigenaar voor de meubelen betaald heeft, dus dat is ook super nieuws! Moeten we er al niet teveel achter lopen!

En nu ga ik nog eens een ganse dag genieten aan het zwembad met de vriendinnen! Dit krijg ik nooit meer terug, dus moet ik er nu het maximum uithalen :-)!!

Afscheidsetentje met het Team van Eric!

Een foto van het ganse team van Eric! Wat een bende!Gisterenavond werden we om half acht verwacht aan 11, East Street Café. Een londense bus die er sinds enkele maanden staat en waar ze langs achter een gans restaurant geopend hebben! We werden er opgewacht door het ganse team van Shashi, waar Eric 18 maanden voor gewerkt zal hebben!!! Jawel,gisteren was het de laatste keer dat we met z'n allen de tafel zouden delen, daar enkelen vandaag naar Delhi vliegen om er aan het Coke project te beginnen (vorig jaar was Eric ook één van hen... remember... ik ben naar hem toe gevlogen... en we zijn naar de Taj gereden?? :-)))

Het werd een super super gezellige avond met allemaal héle toffe mensen rondom ons, die we op die 18 maanden heel hard hebben leren appreciëren! Eerst zaten we boven in dat overvol restaurant. Een gezellige plek om met zulk een bende te babbelen (we waren met 17) en dé gelegenheid opdat iedereen DE Cricketbat zou kunnen tekenen! Deze bat waren we vorige week gaan kopen met Dinesh & Priti, en het leuke is nu dat het gesigneerd is door héél zijn team! Leuke herinnering om later aan de muur te hangen (als hij er niet mee speelt of course ;-))

Om te eten zijn we naar een grotere tafel verhuisd en hebben we echt nog eens geproefd van die leuke sfeer die er tussen zijn collega's is!! Toch iets dat in België in mindere mate aanwezig is hoor, zulk een sfeer, met z'n allen, buiten de werkuren! Eric heeft er een speech gehouden (uit de losse pols héhé) over de leuke maanden dat hij hier gehad heeft op het werk en erbuiten, en dat hij de sfeer zeker en vast zal missen! Voor iedereen hadden we Merci chocolaatjes meegenomen! Als bedankje!

En als we gedaan hadden met eten, kwam er een taart die ze voor ons besteld hadden (tot dan hadden we eigenlijk nog steeds niet door dat Alook (een Indiër die altijd in Dubai gewoond heeft) ook terugkeert naar Dubai en tevens zijn laatste werkdag heeft op 9 mei!!Natuurlijk, wat gebeurt er als je taart krijgt voor een bepaalde gelegenheid??? Je moet het stuk afsnijden (in dit geval wij driën) en dan geeft iemand je een stuk dat je moet opeten en intussen smeren ze je gezicht vol met chocolade! :-) Daarna, zoals het een goede Indiër betaamt, "gedaan met eten, wegwezen!" En dus tijd voor het afscheid... Meerendeels zal Eric vandaag en de komende dagen nog op kantoor zien, maar zijn maatje, Dinesh, zal hij niet meer zien... Die vertrekt naar Delhi en is echt wel jammer... Ze hebben elkaar daar leren kennen, zaten drie weken samen op het project en sindsdien super goede vrienden geworden! Een Indiër met een GOUDEN hart, altijd klaar om ons te helpen, altijd klaar om ons mee te nemen en mensen te leren kennen! Het is echt waar mede dankzij hem dat Eric zulk een leuke tijd beleefd heeft op kantoor (en erbuiten!). Ze zullen elkaar zeker missen, maar we zijn er zeker van dat we hem zeker en vast terug zullen zien!! Waar of wanneer, who knows, maar dat het zal gebeuren, is zeker!

Dear all, thanks a lot for the wonderful evening spent with you yesterday!! It was again a really nice evening, full of laughter and jokes, and we will keep all these memories with us in our hearts when we will fly back to Belgium! All of you are more than welcome in Belgium!!

Thanks a lot for all the nice moments spent together!!! We will for sure miss you!!

Eric & Caroline

P.R.A.C.H.T.I.G!!

Hampi is maar in één woord te verwoorden: PRACHTIG!!! Ook al is het moeilijk te bereiken, als je in de buurt bent, zeker eens gaan zien! Je belandt er namelijk in een oase van rust (weg van alle geluid van de baan! Jeuj!) tussen 30km² pracht en praal!! Onvergeetelijk en onwaarschijnlijk mooi!!

Donderdag ben ik Eric van het werk gaan halen om samen onze trein richting Guntakal te nemen. Jammer genoeg is het onmogelijk om via een rechtstreekse manier in Hospet te geraken. Om 3 uur 's ochtends moesten we overstappen en om 6 uur kwam onze andere trein eraan! Gezellig, putteke nacht, wachten op een trein en vernemen dat elke trein in dat station uren vertraging heeft... Een uur was de onze dus te laat! Uiteindelijk zijn we na iets meer dan twee uur rijden aangekomen in Hospet! Ons eindstation!! Van daaruit is het per Rickshaw nog een 40-tal minuten rijden! Lekker vroeg, we hadden dus de ganse dag voor ons! Eerst zijn we op zoekgegaan naar een hotel , hadden er één gevonden die ons goed leek (lees wel LEEK), het had een cooler (hotels met AC zijn in Hampi bijna niet te vinden), dus we waren content! Eerst ontbijten en dan zijn we op verkenning beginnen gaan!

In een afgrijselijke hitte zijn wij tussen de natuur en de rotsen beginnen wandelen! Het werd een PRACHTIGE wandeling, langs de rivier, langs een bananenboom-vallei, door de rotsen heen, tussen het groen... Super leuk!!! Ook hebben we zo een mooie tempel gezien, die via de weg onbereikbaar is! Maar tegen 2 uur werd het toch wel héél warm, bedachten we dat we toch halve gekken waren door in een open ruimte met de zon recht op ons gezicht te wandelen, dus zijn we ergens gaan lunchen en wilden we een dutje doen in ons (zo leek) tof hotel! Ja, hallo! De zon was daar dus de GANSE NAMIDDAG op aan het schijnen en een COOLER is allesbehalve COOL, tenzij je er RECHT VOOR gaat staan! Wat een hel dus!! We besloten om 's avonds dan maar op zoek te gaan naar een ander hotel :-)) Na ons deugdoend dutje (ahum) zijn we een hoed (voelde me een echte Texas Ranger met m'n hoedje) voor me gaan kopen, want ik was super hard verbrand op m'n gezicht! Daarna zijn we in de Mango Tree Restaurant gaan eten, wat een super gezellig restaurantje was met een prachtig zicht over de palmbomen, de vallei, de rotsen! En het eten was ook super lekker, geserveerd op een bananenblad, zittend op de grond aan een laag tafeltje! Om 20 uur waren we dan aangekomen in die oververhitte kamer! Ik besluit dan uiteindelijk om mezelf 180° te draaien zodat ik met m'n hoofd bijna IN de cooler zit (had hoofdpijn en natuurlijk ging het daarmee niet voorbij gaan, want zo een cooler maakt super veel lawaai!!!). Wat wel grappig was, was dat ik aan Eric zei 'Het enige dat me hier nog kan redden is dat het hier gewoon kei hard begint te gieten!'... Maar ja, het regent nooit in India... Of toch bijna nooit... Maar enkele uren later, werd ik gewekt door een enorme regenstorm!!! Hohoho!!! It made my day!!! Zalig!!! (Eric had er niets van gemerkt, dus de volgende morgen begon ik me toch wat zorgen te maken of ik dit nu allemaal gedroomd had, of dat het toch werkelijk was... maar het was waar hoor héhé!).Zaterdag hebben we een beetje gek gedaan... We gingen eens een fiets huren om gemakkelijker en sneller (enfin, DACHTEN WE) alle mooie dingen te zien! We begonnen na een heerlijk ontbijt aan onze 15km durende trip! Al lachend zeg ik nog aan Eric (en daarna ben ik echt beginnen oppassen met wat ik zei, wie weet kwam dan ECHT alles uit), dat het me niet zou verbazen dat ik platte band zou rijden, want héééél m'n jeugd heb ik mogen aanhoren dat ik geen fiets kon aanraken zonder hem kapot te maken! Enfin... We fietsen, stoppen bij mooie ruïnes, fietsen door, helling op, helling af (lekkere wind in de haren)... En komen aan bij de Lotus Mahal (er zijn drie betalende dingen in Hampi, maar je doet ze best allemaal op 1 dag). Nadat we deze prachtige monumenten gezien hebben, fietsen we door en bedenk ik dat ik plots niet erg veel conditie meer heb, want dat het toch wel héél hard trappen was... Jawel hoor, na 5 km gefietst te hebben van de 15, HAD IK PLATTE BAND!!! En niemand die je dus kan helpen hé, nee, daar sta je dan met je fiets (geen enkele rickshaw die leeg is, want die komen enkel met toeristen en doen dan de hele toer met hen...) enfin, we beslissen om NIET terug te keren, maar om gewoon de ganse toer verder af te maken, op een lekke band dus! GOED ZOT!! Ik denk dat ik het nog 4 km op karakter heb uitgehaald om op die fiets verder te rijden (jaja, ik weet dat je dat niet mag doen, maar het kon me niet schelen!), daarna heeft Eric overgenomen, maar wat bleek??? De achterband was ook plat!!! Hoho!! NOOIT MEER HUUR IK EEN FIETS IN INDIA!! Haha!!! Enfin, we beslissen om uiteindelijk verder te stappen, het was nog maar 2 km tot aan de mooiste tempel van Hampi! We hadden er natuurlijk niet op gerekend dat die laatste twee kilometers niet op macadam waren, maar op rode aarde, in een open veld, waardoor we echt half dood aan het gaan waren... Het was ondertussen 14 uur en 47 graden boven ons hoofd!! Onze armen zo rood als kreeft, maar ja, met een fiets die je moet vasthouden kan je moeilijk je armen wat achter je lichaam verstoppen hé!! Enfin, wij zijn meer gewoon, dus zijn we kranig verdergestapt! (Voor mensen die van plan zijn naar Hampi te gaan, neem LITERS water mee als je te voet of met de fiets ga, want je hebt echt niet veel standjes waar je er kan kopen!). Uiteindelijk ben ik met de fiets van Eric water gaan halen aan de tempel en heb ik aan verschillende wagens gevraagd of ze Eric en de fiets niet wilden oppikken... Nope... Indiërs kunnen één ding héél goed (STAREN, maar daarover een andere keer meer) maar helpen?? Nee nee, daar doen ze niet aan mee!!! Rrr!!

Fier en tevreden kwamen we aan aan de Vittala Tempel, één van de bekendste tempels van Hampi! En het was Prachtig!!! Super blij dat we doorgezet hebben in alle geval om dit te zien!! (Twee toeristen hadden geen zin om de inkom te betalen en stonden dan via de hekken te kijken... Maar misten zo het mooiste monument van Hampi! Haha).

Daarna hebben we een 'binnenweg' genomen om ons terug te begeven naar Hampi Bazar. Deze binnenweg ging over, rond, door rotsen en dus met een fiets allesbehalve SIMPEL! Haha!! Maar wel een super mooie route!!

Tegen 16uur waren we dan bij de fietsenman en heeft die zich toch een beetje geëxcuseerd... Allé jong, één platte band tot daaraan toe, maar TWEE???!!!! Daarna zijn we maar snel een hemd met lange mouwen voor Eric gaan kopen, want zijn armen waren het aan het begeven!! Lekker douchen in ons nieuw hotel (aanbevolen door de ouders van Eric en inderdaad, vele beter) zijn we weer in de Mango Tree gaan eten! Moe maar super voldaan van onze gekke dag zijn we gaan slapen!

Zondag, gisteren, moesten we om 15uur onze trein nemen naar Guntakal. Net genoeg om na het ontbijt nog snel naar het hoogste punt van Hampi te gaan! Jaja, alsof we nog niet genoeg gesport hadden de voorbije twee dagen, zijn wij gisteren een ganse berg/rotsen beginnen opwandelen om het mooiste beeld ooit te krijgen van Hampi!! Toen we eraan begonnen zei ik nog dat ik wel ging zien tot waar ik kon geraken, maar ik was echt super fier dat ik helemaal, en zonder al te veel moeite, boven geraakt ben en dit ook gezien heb!!! WAUW!!! Echt, 18 maanden geleden had ik dit in deze hitte en zonder de fitness nooit kunnen doen!! Nu heb ik het bewijs dat mijn conditie er super hard op voorruit gegaan is!! Jipie!!

Dat zicht, dat had ik nog nooit gezien!! Je kreeg daar een super mooi zicht van gans Hampi! Zo kon je zien waar we allemaal naartoe gegaan waren (en oh my God, wat hebben we veel afgewandeld!!!) en zag je het beeld van uit de boekjes :-)!!!

Het was echt een mooie afsluiter van onze super mooie vakantie!!

Vooraleer we terug de trein opmoesten (en aangezien een festival van start ging in Hampi die avond, was er mega veel volk (allemaal Indiërs!) en stonden de rickshaws niet aan de poort maar helemaal boven op de helling (jaja, echt waar, met pak en zak die helling nog eens op!)) zijn we nog lekker gaan eten in onze place to be :-)

15 uur was de trein er in Hospet, die zette ons om 17u40 af in Guntakal en daar hebben we 'gezellig' 5 uur mogen wachten eer de volgende trein aankwam! 22u30 waren we klaar om voor de laatste keer in te slapen in een wiggelwaggelende trein!!

De enige foto van ons tweetjes... Het was echt wel te warm om te poseren haha!