There we go for the last time in India!

Super drukke dag vandaag!!! In een tijdspanne van enkele uren moest ik naar de bank, gaan tanken, naar de naaister voor metingen (toen ik al onderweg was wou ze het naar volgende week verzetten, neen, sorry, dan vraag je dat minstens de avond ervoor, maar niet als ik al onderweg ben!), met Nicola lengtes gaan zwemmen, naar de bakker om toch iets te eten op de trein straks, naar huis, douchen, valies maken en Eric gaan halen op kantoor om straks onze trein richting Hampi niet te missen!!!

En het leukste van al is... Om 3 uur deze nacht mogen we van de trein stappen en twee uur wachten tot de volgende eraan komt... LEUK Hé??!! Jaja, ik voel het dat vele mensen jaloers zijn! Maar daarna hé, daarna komen wij rond negen uur aan in Hospet, zullen we een rickshaw nemen naar hampi en zullen wij 3 dagen genieten van al het moois dat Hampi te bieden heeft! Na! En waarschijnlijk doen we dat in een hitte dat onleefbaar zal zijn, maar wij kunnen dat wel aan :-)!! (Normaal kan je daar gezellig rondfietsen, en oooh, wat zou ik dat graag doen, maar ik vrees dat ik dan helemaal dood zal gaan haha!).

Tot maandaaaag!!

Mijn zwembad...

... Is niet meer helemaal van mij sinds de zomervakantie hier gestart is!! Waar is de tijd dat ik elke dag een gans zwembad voor mezelf had, om het even hoe laat ik erin ging! Nee, nee, die tijd is sinds vorige maand compleet voltooid verleden tijd en jammer genoeg zal dat zo zijn tot het einde van ons verblijf hier! Nu heb ik het 'genoegen' te mogen zwemmen met een stuk of 15 kwetterende kinderen/babies, die leren zwemmen.. Oléééé! Op zich ben ik de eerste om dat aan te moedigen, veel te weinig Indiërs kunnen zwemmen maar hebben toch allemaal een zwembad! Goed dat ze hun kinderen zwemlessen geven... MAAR... Wat ik vandaag gezien tart toch alle verbeelding hoor! Die zwemleraar stond die kinderen gewoon in het water te GOOIEN, die kinderen maar wenen, en dan moesten ze terugpeddelen, maar de helft geraakte er niet, zelfs één moest gered worden, want die kon echt niet meer!!! Chance dat ik de taal niet versta, want die man stond echt te ROEPEN tegen die kinderen en werd gewoonweg kwaad als ze iets niet wilden en weenden! Hup, werden ze bij de arm GEGREPEN en in het water gesmeten!! On-voor-stelbaar!!! Schandalig!!

Misschien versta ik het nu wat beter waarom niemand hier kan zwemmen... als je zo getraumatiseerd wordt!

Zalige ochtendzon

Wat is er zaliger dan 's morgens je ogen te openen en de zon zien binnenkomen??? Wij maken het hier dagelijks mee en toch, na zoveel maanden, blijf ik dat zalig gevoel hebben van 'ho, het gaat mooi weer worden vandaag, ZALIG'!! Helaas is het kwik sinds vrijdag enorm gestegen en is het drukkend warm vanaf 10 uur! Zelfs genieten van een autoritje met open raam zit er niet meer in, je plakt na 3 minuten al helemaal! Inderdaad, het is zover, de zomer is aangekomen in Pune!! En toch gaan we dit lekker weertje enorm hard missen!! Gelukkig komen we in de 'zomer' aan in België !

Maandag heb ik een zalige dag aan het zwembad gehad met Maria! Als het zo warm is is er niets leukers dan daar gewoon te gaan liggen! (Hoewel het jammer is dat er een lek in het zwembad is en dus het peil maar blijft dalen en het water niet super proper is).

Gisteren ben ik na een lekkere lunch bij Maria met pak en zak naar de naaister gegaan!!! Ze hebben twee weken de tijd om voor mij 3 rokken te maken, 3 topjes en 1 avondkleed!! Hopelijk geraakt het allemaal op tijd af (moest er wat veranderd worden, hebben ze nog wel tien dagen dan) en zal het allemaal prachtig worden!!

Deze avond gaan we met Dinesh en Priti op stap om voor Eric een Cricketbat te kopen :-)! Daarna zullen we waarschijnlijk gaan eten, en het zal tevens één van de laatste keren zijn, want zij gaan binnenkort naar Delhi moeten vertrekken om daar een project af te werken!! Jammer!

Drie Twee Eén ...... VERKOCHT!!

Vorige week dinsdag zou de man van de eigenares ons opbellen betreffende zijn bod voor de meubelen. Sinds dinsdag proberen we die man te bellen, zonder enige reactie... Vrij frustrerend, aangezien het zelfs niet belt! En de tijd tikt toch stilletjes verder, dus moeten we naar andere oplossingen gaan zoeken moesten ze niet meer willen betalen dan hun oorspronkelijk bod!

Zaterdag bedenken we plots dat we misschien via via aan een ander nummer kunnen geraken, en jawel, eindelijk respons bij de papa van de eigenares. (Even ter verduidelijking: de ouders hebben dit appartement geschonken aan hun dochter, maar zij verkiest in Mumbai te wonen, dus wordt het verhuurd. Het zijn ook de ouders die twee weken geleden 'vluchtig' naar de meubelen waren komen kijken!). De papa vertelt ons dat zijn schoonzoon in het buitenland is en maandag terug zal zijn. Hijzelf wenst niet te spreken over een bod. Geen 10 minuten later krijgen we telefoon van de eigenares met een bod dat ietsje hoger was, maar in onze ogen nog steeds niet echt wat het waard zou zijn, dus zegt Eric dat hij toch iets meer in gedachten had. Over en weer gebel later, beslist ze dan zelf eens te komen kijken, zondagochtend om 10 uur!

Toen kregen we het eigenlijk wel effe benauwd haha! Nadat we bij enkele mensen geïnformeerd hadden, zouden zij geen seconde twijfelen om het tegen hun prijs te geven, tenslotte heb je dan ook geen miserie met mensen die dan moeten komen kijken, die dan enkele stukken misschien kopen... Andere dingen zullen we nooit verkocht krijgen... enfin, niet twijfelen dus!

Maar wij kregen het benauwd omdat we dachten: WAT ALS DIE LANGSKOMT EN DAT HIER ALLEMAAL OERLELIJK VINDT EN ZEGT 'nee, uiteindelijk moet ik niets hebben'... Enfin, we konden moeilijk terugbellen en zeggen 'neem het gewoon voor uwe prijs' hé!

Zondagochtend, wij héél dat appartement hier kuisen, frigo helemaal uit elkaar halen om te kuisen, fornuis, microwave, toaster en juicer bovenhalen om te tonen dat we dat ook hebben,... Tien na tien belt ze aan. Zeer vluchtig bekijkt ze alles met als enige mededeling 'You really have everything' (als we dan willen tonen dat we op het balkon een wasmachine hebben, was het gewoon goed 'om weten' maar het zien?? Niet nodig!) 'Ok, the price is fine, my father will make the payment' 18 na tien was ze weg... En wij kei blij dat het in orde is!!!! WOOHOO!!!

9 Mei zullen ze de sleutels komen halen en even naar de staat kijken (neem ik aan?! Hen kennende zullen we die sleutel gewoon ergens moeten gaan leggen), dan gaan we met pak en zak bij Maria en Fredrik om daar onze laatste dag (Eric op het werk natuurlijk) en avond te spenderen en daar te slapen! En de tiende vliegen we weg!

We hebben dit weekend ook onze retour ticket gekocht, Mumbai - Brussels... ONE WAY! Strange feeling!

Ons weekendje

Ons weekend was een rustig, gezellig weekendje... Aangezien het hier sinds vrijdag plots enorm warm geworden is, zijn we zaterdag nog eens naar het zwembad gegaan! Ze hebben er nieuwe stoelen geïnstalleerd, maar jammer genoeg is het zwembad op zich niet zo proper en helder... Het Hard Rock café dat ze al sinds maaaaaanden aan het bouwen zijn, is al sinds weken af, maar tot vorige week hadden ze geen licenties (hoe zoiets mogelijks is, don't know!) maar zaterdag lagen de kleren al in de winkel, maar nog niet voor het publiek, wel voor een feestje 's avonds. Wanneer heel dat gedoe uiteindelijk ooit open gaat gaan, niemand die het kan zeggen, altijd 'It won't take long anymore!'

We zijn ook nog witte zijde gaan kopen, want morgen ga ik alles bij de naaister brengen! Normaal moest ik dat vorige week al gedaan hebben, maar ze had het te druk! Hopelijk kan ze alles afwerken tegen ons vertrek!! Amai, zou anders niet zo blij zijn denk ik... Ga ik daar speciaal begin maart naartoe met alle stoffen en neemt ze ondertussen nog ander werk aan!! Tsss! Enfin, we gaan ons niet druk maken voor we meer weten hé!

's Avonds zijn we met Paul en Michelle gaan eten, zij is een Belgische en hij een Indiër en wonen hier al 35 jaar! Toen ik haar laatst vroeg wat ze het meest mist aan België, zei ze 'Cote d'or chocolade met noten'! Dat heeft ze nu dus in haar frigo liggen :-)) ! ' t Was een heel gezellige avond!

Zondag was het 'rustdag' en vooral: TV-dag... Prison Break, Foyle's War en Malcolm X... M'n ogen waren oververmoeid na zoveel TV kijken! Ik kijk er toch al wel naaruit om in België op zondag naar zee te gaan, gaan fietsen, wandelen... Enfin, tot het zover is, dan is een zondag daar ook ni enorm boeiend hé haha!