Vrijdagavond, half elf, met een heel bang hartje stap ik op op een bus die ons 8 uur later moet afzetten in Amalner, de geboortestad van Dinesh.
Op een dag had Dinesh heel fier een video getoond over "Vijay Shoppee", de winkel die zijn vader heeft in Amalner, en toen was Eric vastbesloten om er eens naartoe te gaan! Zo gezegd, zo gedaan, het weekend werd georganiseerd en twee andere collega's gingen ook mee, Nikhil en Preeti. Laatstgenoemde is de vriendin van Dinesh, maar niemand weet dit, dus is ze vrij 'anoniem' naar zijn huis kunnen gaan en eens kunnen bekijken hoe het daar aan toe gaat :-)) héhé!
De busrit was een hel! Niet zozeer qua rijstijl of zo (wat ik zo hard gevreesd had) maar eerder qua 'slaapmogelijkheid'! My God!!! Zo slecht geslapen seg!!! Om 8 uur zijn we aangekomen in Dhule, daar hebben we nog een taxi genomen richting Amalner. Toen we er aankwamen werden we opgewacht door de ouders van Dinesh. Hele lieve, rustige mensen, die maar één ding wilden, dat hun gasten zich thuisvoelden! We kregen meteen een ontbijt geserveerd, en daarna zijn we even gaan liggen... Enkele kaarspelletjes later hebben we beetje bij beetje de ganse familie leren kennen (ze leven er met z'n twintigen in het grote huis! Maar elk gezin heeft z'n eigen verdieping en keuken, waardoor ze niet constant samen zijn!).
Om twaalf uur zijn we dan naar de fameuse shop gegaan van zijn papa!! Die man was zo vereerd dat wij langskwamen, dat hij de fotograaf van de familie had opgetrommeld om meerdere foto's van ons te maken!!!! Het was echt mooi om te zien hoe blij die man was dat wij daar waren!!! Allemaal hebben we dan onze shopping gedaan in de winkel :-)) Niet dat ze iets bijzonders verkochten in die winkel, maar het maakte die mensen zo blij dat wij daar vanalles kochten!!
Voordat we vertrokken om naar een 'farm' te gaan, kwam de mama me halen en wou ze me iets duidelijks maken, maar ik verstond ze echt echt niet :-)) Ze duwde me de trap op en toen ik boven aankwam, was er een gans klasje, die maar één ding wilde: handtekeningen van die blanke mensen!! We voelden ons echt superstars haha!! Die kinderen waren zo lief! Ze waren er om bijles te volgen en hadden gehoord dat wij daar waren!! Schattig!
Daarna zijn we naar een 'farm' gegaan waar we meer uitleg kregen over de katoenplantage, de radijsen die er gekweekt werden, chillies, rozen, knoflook,... Eric was al helemaal aan het wegdromen naar zijn eigen moestuin later :-) Het deed deugd om eens op een boerderij te wandelen, zonder al die claxons in de buurt, zonder de pollutie, gewoon wij en de natuur!! Sinds we hier wonen kan ik dat 1000 keer meer appreciëren, zo dicht bij de natuur zijn, frisse lucht,... Zalig!
Vandaaruit zijn we nog naar een Tobacco plantage geweest, en hebben we gezien hoe het allemaal klaargemaakt werd voor verkoop. Geen sigaretten zoals bij ons, maar tabak waar je op moet kauwen (bijna alle Indiërs doen dat hier, ze spugen het dan in het rond en dan komt er zo'n rode kleur tevoorschijn, echt vies én daarbij is het verschrikkelijk slecht voor hun tanden!!). 
Daarna waren ze op straat een bosje weet-ik-veel-wat aan het opbranden en achteraf kon je die dingen opeten, het leek op boontjes in alle geval en smaakte nog vrij goed! Terug de auto in om naar Don te rijden. Don is een oude Amalner-vriend van Dinesh, die ook in Pune woont. Hij was met ons meegegaan naar zijn hometown en wou graag zijn huis en ouders tonen. Toen we er binnenkwamen zag je meteen dat Dinesh toch van een rijkere klasse is, leuk dus om beiden gezien te hebben. Maar wat een warm onthaal weeral!!! Onmiddellijk moesten we aan tafel gaan om vanalles op te eten (gelukkig zei de mama direct dat we aten wat we wilden, geen gepush :-)). Na het eten zijn we terug naar Dinesh gegaan, waar, of course, weer eten gemaakt was voor ons! Haha!!! Dat is echt typisch indisch, eten eten eten en nog eens eten geven aan de gasten :-))
Om acht uur is een vriend van Dinesh ons komen oppikken om ons naar Dhule te brengen, waar we om tien uur de bus opmoesten!
We zijn echt blij dat we dit hebben gedaan, ook al waren de omstandigheden om er te geraken niet zo super (bus) en bijzonder vermoeiend. Zo hebben we van dichterbij eens kunnen zien hoe het leven was van een goeie vriend van ons, waar hij woont, waar hij is opgegroeid en tussen wie. Een heel ander leven dan in de grote stad! Voor geen geld ter wereld hadden we de smile op zijn papa's gezicht willen missen toen we in zijn winkel aangekomen waren, zo fier was hij!! Een man met veel aanzien in het dorp, dat zag je meteen!
Dinesh, thanks a lot to you and your family for the nice day spent in your house in Amalner! It was very nice and that will be one of the thing we will miss going back to Belgium! But of course, we will see you there once!! :-)
